چشمه های نور
زمان کنونی: ۷-۲۷-۱۳۹۷, ۰۲:۴۴ عصر
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: حق باور
آخرین ارسال: حق باور
پاسخ: 9
بازدید: 4824

ارسال پاسخ 
چشمه های نور
۵-۱۷-۱۳۹۴, ۰۹:۲۴ صبح (آخرین ویرایش در این ارسال: ۵-۱۷-۱۳۹۴ ۰۹:۳۴ صبح، توسط حق باور.)
ارسال: #1
چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم

مطالب قبلی واژه ها در قرآن در پست جمله های کوتاه اما پند آموز

53كلمه فطر در قران

#@#@#@ كلمه فطر ومشتقاتش 20 مرتبه در 17 سوره و19 آيه ذكر شده

53 بگو آيا به جز خدا كه آفريننده آسمانها وزمين است را سرپرست وياور خود گيرم‏?

** قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكينَ (14) انعام

بگو: آيا جز خدا را كه آفريننده آسمان‏ها و زمين است، سرپرست و ياور خود گيرم؟ و اوست كه روزى مى‏ دهد و خود بى‏ نياز از روزى است. بگو: من مأمورم نخستين كسى باشم كه فرمان خدا را گردن نهد، و فرمان يافته ام كه: هرگز از مشركان مباش. (14) انعام

####

#@#@#@ (ابراهيم بعد از زير سوال بردن پرستش ماه وخورشيد و........می گوید) من همه وجودم را متوجه كسى كردم كه آفريننده آسمانها وزمين است واز مشركان نيستم

** إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنيفاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكينَ (79) انعام

من به دور از انحراف و با قلبى حق‏گرا همه وجودم را به سوى كسى كه آسمان‏ها و زمين را آفريد، متوجه كردم و از مشركان نيستم. (79) انعام

**
** قالَ بَلْ رَبُّكُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الَّذي فَطَرَهُنَّ وَ أَنَا عَلى‏ ذلِكُمْ مِنَ الشَّاهِدينَ (56) انبياء

ابراهيم پاسخ داد كه خداى شما همان خدايى است كه آفريننده آسمانها و زمين است و من بر اين سخن به يقين گواهى مى ‏دهم. (56) انبياء

####

53(هود ) اى قوم من من در برابر رسالتم هيچ از شما مزد نمى خواهم مزد من با آفريننده من است آيا نمى انديشيد ?

** يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى الَّذي فَطَرَني‏ أَ فَلا تَعْقِلُونَ (51)هود

اى قوم من! از شما [در برابر ابلاغ رسالتم‏] هيچ پاداشى نمى ‏خواهم، پاداشم فقط بر عهده كسى است كه مرا آفريده آيا نمى ‏انديشيد؟ (51) هود

####

53(يوسف ) پروردگارا تو بخشى از فرمانروايى را به من عطا كردى وبرخى از تعابير خوابها را به من آموختى اى آفريننده آسمانها وزمين تو در دنيا وعقبى يار وسرپرست من هستی . درحالي جانم را بگير كه تسليم تو باشم و به صلحا برسانم

** رَبِّ قَدْ آتَيْتَني‏ مِنَ الْمُلْكِ وَ عَلَّمْتَني‏ مِنْ تَأْويلِ الْأَحاديثِ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ تَوَفَّني‏ مُسْلِماً وَ أَلْحِقْني‏ بِالصَّالِحينَ (101) يوسف

پروردگارا! تو بخشى از فرمانروايى را به من عطا كردى و برخى از تعبير خواب‏ها را به من آموختى. اى پديد آورنده آسمان‏ها و زمين! تو در دنيا و آخرت سرپرست و يار منى در حالى كه تسليم [فرمان‏هاى تو] باشم جانم را بگير، و به شايستگان مُلحقم كن. (101)يوسف ء

####

#@#@#@ انبياء به مردم گفتند آيا در افريننده آسمانها وزمين شك داريد خدايى كه شما را مى خواند تا مورد غفران قرار دهد ؛ قومشان گفتند ما بر پرستش معبودان پدران خود هستيم برهانى بياور كه مورد پسند ما باشد

قالَتْ رُسُلُهُمْ أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُؤَخِّرَكُمْ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى قالُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُنا تُريدُونَ أَنْ تَصُدُّونا عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتُونا بِسُلْطانٍ مُبينٍ (10) ابراهيم

پيامبرانشان گفتند: آيا در خدا كه آفريننده آسمان‏ها و زمين است، شكى هست؟ او شما را دعوت [به ايمان‏] مى ‏كند تا همه گناهانتان را بيامرزد، و شما را تا زمانى معينِ [عمرتان‏] مهلت دهد. پاسخ دادند: شما بشرهايى مانند ما هستيد كه مى ‏خواهيد ما را از معبودهايى كه پدرانمان مى ‏پرستيدند باز داريد پس [شما] دليل روشنى [بر اثبات رسالت خود كه مورد پسند ما باشد] بياوريد. (10) ابراهيم

####

#@#@#@ منكران معاد مى گويند آيا وقتى استخوانهاى ما پوسيده وخاك شده دوباره زنده مى شويم !! بگو حتى ‏اگر از سنگ وآهن باشيد ؛ مى گويند چه كسى مارا زنده مى كند بگو همان كسى كه اولين بار شما را آفريد ؛پوزحند مى زنند وباتمسخر مى گويند اين وعده چه زمانى است‏? بگو شايد بزودى ( زيرا مرگ به همه نزديك است )(با توجه به آيات قبل )

** أَوْ خَلْقاً مِمَّا يَكْبُرُ في‏ صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَنْ يُعيدُنا قُلِ الَّذي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُسَهُمْ وَ يَقُولُونَ مَتى‏ هُوَ قُلْ عَسى‏ أَنْ يَكُونَ قَريباً (51) اسراء

يا خلقتى (سخت‏تر از سنگ و آهن) از آنچه در دلتان بزرگ مى ‏نمايد (باز به امر خدا زنده مى ‏شويد)، پس خواهند گفت: كه ما را دوباره زنده مى ‏كند؟ بگو: همان خدايى كه هم اول بار شما را آفريد آن گاه آنها سر به سوى تو جنبانده گويند: پس اين وعده كى خواهد بود؟ بگو: شايد كه از حوادث نزديك باشد (زيرا مرگ به هر كس نزديك است و قيامتش به مرگ برپا مى ‏شود). (51)اسراء

####

#@#@#@ مشركان فرزند براى خدا قائل شدند؛ اى كافران سخن بسيار زشت وناپسند به خدا نسبت مى دهيد ! نزديك است آسمانها از اين سخن باطل پاره پاره شود و فرو ريزد و زمين بشكافد وكوه هامتلاشى شوند ( با توجه به آيات قبل )

** تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا (90) مريم

نزديك است از اين گفته زشت و عقيده باطل آسمانها از هم فرو ريزد و زمين بشكافد و كوه‏ها متلاشى گردد. (90) مريم

####

53 ساحران بعد از ايمان به خدا به فرعون گفتند هر گز ترا بر اين معجزه آشكار و وآفريننده مان مقدم نخواهيم داشت پس هر چه در توان دارى بكن كه هر ظلمى فقط در اين دنياست

** قالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلى‏ ما جاءَنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الَّذي فَطَرَنا فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ إِنَّما تَقْضي‏ هذِهِ الْحَياةَ الدُّنْيا (72) طه

ساحران به فرعون پاسخ دادند كه ما تو را هرگز بر اين معجزات آشكار كه به ما آمده و بر خدايى كه ما را آفريده مقدم نخواهيم داشت، پس در حق ما هر چه توانى بكن كه هر ظلمى كنى همين حيات دو روزه دنياست. (72) طه

####

#@#@#@ با توجه به اينكه مشركان بر اساس تعقل نمى انديشند بلكه پيرو هواى نفس خود منحرف شده اند تو حق گرايانه وبدونه انحراف بر اساس فطرت الهى باش كه خدا همه مردم را بر آن افريده ؛ در آفرينش خداوند هيچ تغيير وتبديلى نيست اما بيشتر مردم نسبت به اين امر معرفت ندارند

** فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتي‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (30) روم

پس [با توجه به بى ‏پايه بودن شرك‏] حق‏گرايانه و بدون انحراف با همه وجودت به سوى اين دين [توحيدى‏] روى آور، [پاى ‏بند و استوار بر] سرشت خدا كه مردم را بر آن سرشته است باش براى آفرينش خدا هيچگونه تغيير و تبديلى نيست اين است دين درست و استوار ولى بيشتر مردم معرفت و دانش [به اين حقيقت اصيل‏] ندارند. (30) روم

####

53حمد وسپاس مخصوص خداوندى است كه آفريننده آسمانها وزمين است او كه فرشتگانى با بالهاى دوگانه وسه گانه وچهارگانه را براى فرمانهاى تكوينى وتشريعى قرار داده همانا او بر هرچيز قادر وتوانست

** الْحَمْدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلاً أُولي‏ أَجْنِحَةٍ مَثْنى‏ وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ يَزيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ (1) فاطر

همه ستايش‏ها ويژه خداست كه آفريننده آسمان‏ها و زمين است [و] فرشتگان را كه داراى بالهايى دوگانه و سه‏گانه و چهارگانه‏ اند رسولانى [براى انجام دادن فرمان‏هاى تكوينى و تشريعى ‏اش‏] قرار داده است. هرچه بخواهد در آفرينش مى ‏افزايد يقيناً خدا بر هر كارى تواناست. (1) فاطر

####

53 (حبيب نجار مومن آل فرعون وحامى انبياء ) و چرا من نبايد آفريننده ايى را بپرستم كه باز گشت همه شما به سوى اوست

** وَ ما لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذي فَطَرَني‏ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (22) يس

و چرا بايد من خداى آفريننده خود را نپرستم در صورتى كه بازگشت شما (و همه خلايق) به سوى اوست. (22) يس

####

#@#@#@ بگو خدايا اى آفريننده آسمانها وزمين تو خود در ميان بندگانت كه در آنچه اختلاف ونزاع دارند حكم خواهى كرد

** قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ في‏ ما كانُوا فيهِ يَخْتَلِفُونَ (46)زمر

[وقتى از ايمان آوردنشان نااميد شدى‏] بگو: خدايا! اى آفريننده آسمان‏ها و زمين! [اى‏] داناى نهان و آشكار! تو خود در ميان بندگانت بر سر آنچه [از عقايد و عبادات‏] اختلاف مى ‏كردند، داورى خواهى كرد (46)زمر

####

53-نزديك است آسمانها به سبب عظمت وحى بشكافند ؛ فرشتگانى كه همواره تسبيح خدايشان را مى گويند براى زمينيا ن طلب مغفرت وغفران مى كنند ؛ آگاه باشيد خداوند بسيار آمرزنده است

** تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ (5)شورى

نزديك است آسمان‏ها از فرازشان [به سبب عظمت وحى‏] بشكافند و فرشتگان پروردگارشان را همواره همراه با سپاس و ستايش تسبيح مى ‏گويند، و براى كسانى كه در زمين هستند، درخواست آمرزش مى ‏كنند آگاه باشيد! بى ‏ترديد خدا بسيار آمرزنده و مهربان است. (5)شورى

####

#@#@#@ آفريننده آسمانها وزمين براى شما جفت هايى از خودتان قرار داده و همچنين از چهارپايان و با اين تدبير حكيمانه شما را زياد وگسترده مى كند

** فاطِرُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً وَ مِنَ الْأَنْعامِ أَزْواجاً يَذْرَؤُكُمْ فيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ وَ هُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ (11) شورى

آفريننده آسمان‏ها و زمين است. از خودتان برايتان جفت‏هايى قرار داد، و از چهارپايان هم جفت‏هايى آفريد. شما را با اين [تدبير حكيمانه‏] زياد مى ‏كند. هيچ چيزى مانند او نيست و او شنوا و بيناست. (11) شورى

####

53 ابراهيم به پدرش وقومش گفت از انچه مى پرستيد بيزارم الا كسى كه مرا آفريد وهدايتم مى كند

** إِلاَّ الَّذي فَطَرَني‏ فَإِنَّهُ سَيَهْدينِ (27)زخرف

مگر كسى كه مرا آفريده، كه يقيناً او مرا هدايت مى ‏كند، (27) زخرف

####

53 در آفرينش خداى رحمن خللى نمى بينى ؛ بار ديگر نگاه كن آيا ناهماهنگى در آفرينش مى بينى او كسى است كه هفت آسمان را بر فراز يكديگر آفريد

**الَّذي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى‏ في‏ خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى‏ مِنْ فُطُورٍ (3)ملك

آنكه هفت آسمان را بر فراز يكديگر آفريد. در آفرينش [خداى‏] رحمان، خلل و نابسامانى و ناهمگونى نمى‏ بينى، پس بار ديگر بنگر آيا هيچ خلل و نابسامانى و ناهمگونى مى ‏بينى؟ (3) ملك

####

#@#@#@ اگر كفر بورزيد چگونه از عذاب روزى كه كودك در آن روز پير مى شود در امان خواهيد بود ?؛ روزى كه آسمان از وحشت آن شكافته مى شود (با توجه به آيه قبل )

** السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولاً (18)مزمل

و آسمان از وحشت آن شكافته شود و وعده الهى به وقوع انجامد. (18) مزمل

**
** إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ (1) انفطار

هنگامى كه آسمان شكافته شود. (1) انفطار

امضای حق باور
آفتاب عمرم رو به افول است نیامدی دل خسته و روحم ملول است نیامدی
دنیای غم به دلم خانه کرد و تو بهر صفای خانه بی صفایم نیامدی
مردم زدرد فراق ای نگار و تو بهر غمگساری دل بیمار نیامدی
دنیا شده آماده دیدار و تو گو ییا به حکمت دادار نیامدی
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط mahdy30na
۵-۱۹-۱۳۹۴, ۱۰:۴۰ صبح (آخرین ویرایش در این ارسال: ۵-۱۹-۱۳۹۴ ۱۰:۴۸ صبح، توسط حق باور.)
ارسال: #2
RE: چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم

53كرم در قران

#@#@#@ كلمه كرم ومشتقاتش 47 مرتبه در 29 سوره و46 آيه ذكر شده است

53 اى اهل ايمان اگر از گناهان بزرگ چشم بپوشيد گناهان ديگر شما را مى بخشيم ‏وشما را به مقام نيكو مى رسانيم

**إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلاً كَريماً (31) نساء

(اى اهل ايمان) چنان كه از گناهان بزرگى كه شما را از آن نهى كرده‏ اند دورى گزينيد، ما از گناهان ديگر شما درگذريم و شما را به مقامى نيكو برسانيم. (31) نساء

####

#@#@#@ مومنان واقعى آنان هستند كه ايمان بياورند ؛ نماز بر پا مى دارند ودرراه خدا انفاق مى كنند ؛ درراه خدا جهاد مى كنند ودر مواقع ضرورى هجرت مى كنند وايشان نزد پروردگارشان درجات بالا وروزى نيكو وفراوان دارند (با توجه به آيه قبل )

** أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (4)انفال

مؤمنان واقعى و حقيقى فقط آنانند، براى ايشان نزد پروردگارشان درجاتى بالا و آمرزش و رزق نيكو و فراوانى است. (4) انفال

**
** وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ الَّذينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (74) انفال

و كسانى كه ايمان آوردند و هجرت كردند و در راه خدا جهاد نمودند و آنان كه مهاجران را پناه دادند و يارى كردند، اينانند كه مؤمنان واقعى‏ اند، براى آنان آمرزش و رزق نيكو و فراوانى است. (74) انفال

**
** فَالَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (50) حج

پس كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏ اند، آمرزش و رزقى نيكو براى آنهاست. (50) حج

**
** الْخَبيثاتُ لِلْخَبيثينَ وَ الْخَبيثُونَ لِلْخَبيثاتِ وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ أُولئِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (26) نور

زنان پليد براى مردان پليد و مردان پليد براى زنان پليدند، و زنان پاك براى مردان پاك و مردان پاك براى زنان پاك‏اند، اين پاكان از سخنان ناروايى كه [تهمت ‏زنندگان‏] درباره آنان مى‏ گويند، مبرّا و پاك هستند، براى آنان آمرزش و رزق نيكويى است. (26) نور

**
** وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَريماً (31)احزاب

و هركس از شما براى خدا و پيامبرش اطاعت خاضعانه كند و كار شايسته انجام دهد، پاداشش را دو برابر به او مى ‏دهيم و براى او رزقى نيكو و با ارزش آماده كرده‏ ايم. (31) احزاب

**
** لِيَجْزِيَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (4)سباء

تا (مطابق آن علم) آنان را كه ايمان آورده و به اعمال صالح پرداختند (در قيامت) پاداش نيكو دهد، كه آمرزش حق و رزق نيكوى بهشتى مخصوص آنهاست. (4) سباء

####

#@#@#@ آن مرد مصرى كه يوسف را خريد به همسرش سفارش گرامى داشتن او را كرد چرا كه اميد است به ما در زندگى سودى ببخشد ويا اورا به فرزندى بر گزينيم واينگونه يوسف از طرف خداوند آماده ميشد براى فرمانروايى وحكومت ؛ وآنگاه كه زنان مصرى مدعو زليخا اورا ديدند ودستان خود بردند گفتند او بشر نيست بلكه فرشته بزرگوارى است

** وَ قالَ الَّذِي اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ لاِمْرَأَتِهِ أَكْرِمي‏ مَثْواهُ عَسى‏ أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَ لِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْويلِ الْأَحاديثِ وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى‏ أَمْرِهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (21)يوسف

آن مرد مصرى كه يوسف را خريد، به همسرش گفت: جايگاهش را گرامى دار، اميد است [در امور زندگى‏] به ما سودى دهد، يا او را به فرزندى انتخاب كنيم. اين گونه يوسف را در سرزمين مصر مكانت بخشيديم [تا زمينه فرمانروايى وحكومتش فراهم شود] و به او از تعبير خواب‏ها بياموزيم و خدا بر كار خود چيره و غالب است، ولى بيشتر مردم نمى ‏دانند. (21) يوسف

**
** فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَ أَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَ آتَتْ كُلَّ واحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّيناً وَ قالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَ قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَ قُلْنَ حاشَ لِلَّهِ ما هذا بَشَراً إِنْ هذا إِلاَّ مَلَكٌ كَريمٌ (31)يوسف

پس هنگامى كه بانوى كاخ گفتارِ مكرآميز آنان را شنيد [براى آنكه به آنان ثابت كند كه در اين رابطه، سخنى نابجا دارند] به مهمانى دعوتشان كرد، و براى آنان تكيه‏ گاه آماده نمود و به هر يك از آنان [براى خوردن ميوه‏] كاردى داد و به يوسف گفت: به مجلس آنان در آى. هنگامى كه او را ديدند به حقيقت در نظرشان بزرگ [و بسيار زيبا] يافتندش و [از شدت شگفتى و حيرت به جاى ميوه‏] دست‏هايشان را بريدند و گفتند: حاشا كه اين بشر باشد! او جز فرشته‏ اى بزرگوار نيست. (31)يوسف

####

#@#@#@ خداوند حكم فرموده جز اورا نپرستيم واحترام پدر ومادر را در نيكو سخن گفتن با آنان واكرام آنان حفظ كنيم

** وَ قَضى‏ رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً كَريماً (23)اسراء

و خداى تو حكم فرموده كه جز او را نپرستيد و درباره پدر و مادر نيكويى كنيد و چنان كه يكى از آنها يا هر دو در نزد تو پير و سالخورده شوند (كه موجب رنج و زحمت تو باشند) زنهار كلمه‏ اى كه رنجيده خاطر شوند مگو و بر آنها بانگ مزن و آنها را از خود مران و با ايشان به اكرام و احترام سخن‏گو. (23) اسراء

####

#@#@#@ ابليس به خداوند اعتراض كرد وگفت سبب اينكه ادم را بر من برترى دادى چه بود ? اگر تا قيامت مهلتم دهى همه آنان را به جز مخلصين به عرصه هلاك خواهم كشاند

** قالَ أَ رَأَيْتَكَ هذَا الَّذي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلى‏ يَوْمِ الْقِيامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلاَّ قَليلاً (62) اسراء

[سپس‏] گفت: مرا خبر ده اين كسى كه او را بر من برترى دادى [سببش چه بود؟] اگر تا قيامت مهلتم بخشى، بى ‏ترديد فرزندانش را جز اندكى لجام مى‏ زنم [و به دنبال خود به عرصه هلاكت و نابودى مى ‏كشم.] (62) اسراء

####

53خداوند مى فرمايند كه محققا بنى آدم را كرامت داديم وبر بسيارى از آفريده هاى خود برترى داديم ونعمت هاى فراوان به آنان عطا كرديم

**وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَني‏ آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‏ كَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضيلاً (70)اسراء

به يقين فرزندان آدم را كرامت داديم، و آنان را در خشكى و دريا [بر مركب‏هايى كه در اختيارشان گذاشتيم‏] سوار كرديم، و به آنان از نعمت هاى پاكيزه روزى بخشيديم، وآنان را بر بسيارى از آفريده‏ هاى خود برترى كامل داديم. (70) اسراء

####

#@#@#@ مشركان گفتند فرشتگان فرزندان خدا هستند ؛ خداوند پاك ومنزه است از اين گفته ها فرشتگان (فرشتگان و عزير ومسيح ) همه بندگان مقرب وگرامى خداوند هستند

وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ (26) انبياء

و مشركان گفتند كه خداى رحمان داراى فرزند است، (حاشا) خدا پاك و منزه از آن است، بلكه (كسانى را كه مشركان فرزند خدا پنداشتند از فرشتگان و مسيح و عزير) همه بندگان گرامى و مقرب خدا هستند. (26) انبياء

####

#@#@#@ آيا ندانسته اى كه هر آنچه در اسمان ها وزمين است سجده براى خدا می کنند وكسانى كه از سجده كردن امتناع دارند عذاب برايشان مقرر شده هركس را خداوند خوار كند براى او كرامت وعزتى نيست و به دوزخیان می گویند بچش این عذاب را تو که نزد خودت خیلی گرامی بودی


** أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ كَثيرٌ مِنَ النَّاسِ وَ كَثيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذابُ وَ مَنْ يُهِنِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُكْرِمٍ إِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يَشاءُ (18)حج

آيا ندانسته‏ اى كه هر كه در آسمان‏ها و هر كه در زمين است و خورشيد و ماه و ستارگان و كوه‏ها و درختان و جنبندگان و بسيارى از مردم براى او سجده مى‏ كنند؟ و بر بسيارى [كه از سجده امتناع دارند] عذاب، لازم و مقرّر شده است. و كسى را كه خدا خوار كند، گرامى دارنده‏اى براى او نيست به يقين خدا هر چه را بخواهد انجام مى‏ دهد. (18) حج

**
**ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْكَريمُ (49)دخان

(و به استهزاء وى گوييد: عذاب دوزخ را) بچش كه تو بسيار (نزد خود) توانمند و گرامى هستى. (49) دخان

####

53هيچ معبودى به جز خدانيست او پروردگار عرش نيكوست

َ ** تَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَريمِ (116) مومنون

برتر است خدا آن فرمانرواى حق [از آنكه كارش بيهوده و عبث باشد]، هيچ معبودى جز او نيست، [او] پروردگار عرش نيكو و باارزش است. (116) مومنون

####

#@#@#@ كسانى كه با نيكويى بسوى پروردگارشان مى روند آنانند كه در مجلس دروغ وامور باطل حاضر نمى شوند و در گذر از گفتار وكردار لغو با بزرگوارى ومتانت مى گذرند

** وَ الَّذينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً (72)فرقان

آنان كه در مجلس غنا و دروغ‏پردازى و امور باطل حاضر نمى ‏شوند، و هنگامى كه بر گفتار و كردار لغو مى‏ گذرند، با بزرگوارى و متانت مى ‏گذرند، (72) فرقان

####

#@#@#@ آيا در زمين نمى نگرند كه انواع درختان وگياهان را نيكو رويانديم

** أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَريمٍ (7) شعراء

آيا [با تأمل‏] به اين زمين ننگريستند كه در آن چه بسيار از هر نوع [گياهان و درختان‏] نيكو رويانديم؟ (7) شعراء

####

#@#@#@ ما فرعونيان را از قصرها وگنج ها بيرون كرديم

** وَ كُنُوزٍ وَ مَقامٍ كَريمٍ (58)شعراء

واز گنج‏ها ومكان‏هاى نيكو [وقصرهاى باشكوه‏] بيرون كرديم. (58) شعراء

####

#@#@#@ ملكه سباء پس از آگاهى از مضمون نامه سلیمان به بزرگان قومش گفت مكتوبى باارزش به سوى ما افكندند

** قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَريمٌ (29)نمل

[ملكه سبا پس از آگاهى از مضمون نامه‏] گفت: اى سران و اشراف! همانا نامه‏اى نيكو و با ارزشى به سوى من افكنده ‏اند، (29) نمل

####

53كسى كه به علم الهى دانا بود تخت ملكه سباء را به چشم به هم زدنى حاضر كرد سليمان گفت اين فضل خداست در مورد من وهركس شكر گزار باشد به نفع خودش وهركس كفران كند خداوند بى نياز وكريم است

**قالَ الَّذي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَني‏ أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَريمٌ (40) نمل

آن كس كه به علمى از كتاب الهى دانا بود (يعنى آصف بن برخيا يا خضر كه داراى اسم اعظم و علم غيب بود) گفت كه من پيش از آنكه چشم بر هم زنى تخت را بدين جا آرم (و همان دم حاضر نمود)، چون سليمان سرير را نزد خود مشاهده كرد گفت: اين توانايى از فضل خداى من است تا مرا بيازمايد كه (نعمتش را) شكر مى ‏گويم يا كفران مى ‏كنم، و هر كه شكر كند شكر به نفع خويش كرده و هر كه كفران كند همانا خدا (از شكر خلق) بى ‏نياز و (بر كافر هم به لطف عميم) كريم است. (40 نمل

####

#@#@#@ آسمان ها را بدونه ستون خلق كرد وكوه ها را در زمين افكنده است تا شما را نلرزاند وبه اضطراب نيندارزد وبا آبى كه از آسمان مى فرستد انواع گياهان‏ نيكو وبا ارزش روياند

** خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها وَ أَلْقى‏ فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَميدَ بِكُمْ وَ بَثَّ فيها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَريمٍ (10) لقمان

آسمان‏ها را بدون ستون‏هايى كه آنها را ببينند آفريده، و در زمين كوه‏هايى استوار افكنده است تا شما را نلرزاند و به اضطراب نيندازد، و در آن از هر جنبنده ‏اى پراكنده كرده است، و از آسمان آبى نازل كرديم پس [به وسيله آن‏] از هر نوع گياه نيكو و با ارزش در آن رويانديم. (10)لقمان

####

53تحيت و پذيرايى از مومنان در روز لقاء الهى سلام خداست وپاداش باكرامت برايشان مهيا فرموده

**تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَريماً (44)احزاب

تحيّت مؤمنان (و پذيرايى ايشان) روزى كه به لقاء رحمت حق نائل شوند سلام (خدا و بشارت لطف الهى) خواهد بود، و بر آنان پاداش با كرامت و شرافت مهيا فرموده است. (44)احزاب

####

#@#@#@ اگر كسانى را انذار كنى ودر خلوت وپنهان از خداى خود بترسند آنان را به مغفرت خدا وپاداش با كرامت بشارت بده

** إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَريمٍ (11)يس

تو تنها كسى را بترسانى و اندرز كنى (و سودمند افتد) كه پيرو آيات قرآن شده و از (قهر) خداى مهربان به خلوت و در پنهان مى‏ ترسد، اينان را به مغفرت خدا و پاداش با لطف و كرم او بشارت ده. (11) يس

####

#@#@#@ وقتی حبيب نجار بعد از كشته شدن به دست معاندان به بهشت وارد شد ومى گفت اى كاش قوم من مى دانستند كه خداوند چگونه درحق من مغفرت ورحمت وكرم فرمود (با توجه به آيه قبل )

** بِما غَفَرَ لي‏ رَبِّي وَ جَعَلَني‏ مِنَ الْمُكْرَمينَ (27) يس

كه خدا چگونه در حق من مغفرت و رحمت فرمود و مرا مورد لطف و كرم قرار داد. (27) يس

####

#@#@#@ پاداش بهشتيان انواع ميوه ها ست در حاليكه مورد اكرام خواهند بود

**فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ (42) صافات

ميوه‏ هايى [گوناگون‏] در حالى كه مورد اكرام خواهند بود، (42) صافات

####

#@#@#@ پيش از اين قوم براى قوم فرعون رسول بزرگوارى جهت آزمودنشان فرستاديم

**وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَريمٌ (17) دخان

و همانا پيش از آنان قوم فرعون را آزموديم، و پيامبرى بزرگوار براى آنان آمد، (17) دخان

####

#@#@#@ چه بسيار جايگاه ها وكشتزارهای نيكو كه از فرعونيان ماند

** وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَريمٍ (26)دخان

و كشتزار و جايگاه‏هاى نيكو و باارزش، (26) دخان

####

53گرامى ترين بندگان خدا با تقوا ترين آنان هستند

**يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‏ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ خَبيرٌ (13) حجرات

اى مردم، ما همه شما را نخست از مرد و زنى آفريديم و آن گاه شعبه ‏هاى بسيار و فرق مختلف گردانيديم تا يكديگر را بشناسيد، همانا بزرگوار و با افتخارترين شما نزد خدا با تقواترين شمايند، همانا خدا كاملا دانا و آگاه است. (13) حجرات

####

#@#@#@ خداوند به پيامبر مى فرمايد آيا حكايت ميهمانان گرامى ابراهيم به تو رسيده

** هَلْ أَتاكَ حَديثُ ضَيْفِ إِبْراهيمَ الْمُكْرَمينَ (24) ذاريات
آيا حكايت مهمانان گرامى ابراهيم (فرشتگان) به تو رسيده است؟ (24) ذاريات

####

53زنده ابدى ؛ بزرگوار ومبارك نام پروردگار با جلال وعظمت تو

** وَ يَبْقى‏ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ (27) الرحمن

و زنده ابدى ذات خداى با جلال و عظمت توست. (27) الرحمن

**
** تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ (78) الرحمن

بزرگوار و مبارك نام پروردگار توست كه خداوند جلال و عزّت و احسان و كرامت است. (78) الرحمن

####

#@#@#@ دوزخيان در سايه ايى از دود وآتش دوزخ هستند كه نه سرد شود ونه خوش نسيم گرد

**لا بارِدٍ وَ لا كَريمٍ (44)واقعه

نه خنك است و نه آرام بخش، (44)واقعه

####

53همانا قران ارزشمند وسود مند است

** إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَريمٌ (77) واقعه

كه يقيناً اين قرآن، قرآنى است ارجمند و باارزش (77) واقعه

**
**إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَريمٍ (40)الحاقه

بى‏ ترديد اين قرآن، گفتار فرستاده ‏اى بزرگوار است، (40) الحاقه

**
** في‏ صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ (13) عبس

در صحيفه‏ هايى است ارزشمند (13) عبس

**
**كِرامٍ بَرَرَةٍ (16) عبس

بزرگوار و نيكوكار. (16) عبس

**

** إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَريمٍ (19) تكوير

كه قرآن كلام فرستاده ‏اى ارجمند و بزرگوار است. (19) تكوير

####

#@#@#@ چه كسى به خداوند قرض نيكو مى دهد تا براى او دو چندان كند واورا پاداش نيكو وبا ارزش است

**مَنْ ذَا الَّذي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَريمٌ (11)حديد

كيست كه به خدا وامى نيكو دهد تا خدا آن را براى او دو چندان كند و او را پاداشى نيكو و باارزش باشد؟ (11) حديد

**
** إِنَّ الْمُصَّدِّقينَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً يُضاعَفُ لَهُمْ وَ لَهُمْ أَجْرٌ كَريمٌ (18)حديد

بى ‏ترديد مردان و زنان انفاق كننده و آنان كه به خدا وام نيكو داده ‏اند [وام شان در پيشگاه خدا] براى آنان دو چندان شود، و براى آنان پاداش باارزشى است. (18) حديد

####

#@#@#@ كسانيكه بر شرايط واوقات نمازشان محافظت دارند در بهشت ها مكرم ومحترم هستند

** أُولئِكَ في‏ جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ (35) معارج

اينان در بهشت‏ها مكرّم و محترم‏ اند (35) معارج

####

#@#@#@ اى انسان چه چيز ترا نسبت به پروردگار بزرگوارت مغرور كرده

** يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَريمِ (6)انفطار

اى انسان! چه چيزى تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور كرده است؟ (6) انفطار

####

#@#@#@ بى ترديد بر شما نگهبانا نى گذاشته اند بزرگوارانى نويسنده

** كِراماً كاتِبينَ (11) انفطار

بزرگوارانى نويسنده (11) انفطار

####

#@#@#@ اگر انسان را گرامى داريم و نعمتش دهیم می گوید سزاوار بودم

** فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ (15) فجر

اما انسان، هنگامى كه پروردگارش او را بيازمايد و گرامى داردش و نعمتش بخشد، مى‏ گويد: پروردگارم [چون شايسته و سزاوار بودم‏] مرا گرامى داشت، (15) فجر

####

#@#@#@ اينگونه كه شما مى پنداريد نيست بلكه علت خوارى وزبونى شما گرامى نداشتن يتيم است

** كَلاَّ بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتيمَ (17) فجر

اين چنين نيست كه مى ‏پنداريد، بلكه [زبونى، خوارى و دور شدن شما از رحمت خدا براى اين است كه‏] يتيم را گرامى نمى‏ داريد (17) فجر

####

53بخوان در حاليكه پروردگارت كريم ترين كريمان است

** قْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ (3)

بخوان در حالى كه پروردگارت كريم‏ترين [كريمان‏] است. (3)

امضای حق باور
آفتاب عمرم رو به افول است نیامدی دل خسته و روحم ملول است نیامدی
دنیای غم به دلم خانه کرد و تو بهر صفای خانه بی صفایم نیامدی
مردم زدرد فراق ای نگار و تو بهر غمگساری دل بیمار نیامدی
دنیا شده آماده دیدار و تو گو ییا به حکمت دادار نیامدی
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط mahdy30na
۵-۲۰-۱۳۹۴, ۰۲:۰۳ عصر (آخرین ویرایش در این ارسال: ۵-۲۰-۱۳۹۴ ۰۲:۰۵ عصر، توسط حق باور.)
ارسال: #3
RE: چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
۵-۲۷-۱۳۹۴, ۰۷:۵۱ صبح (آخرین ویرایش در این ارسال: ۵-۲۷-۱۳۹۴ ۰۷:۵۳ صبح، توسط حق باور.)
ارسال: #4
RE: چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم

53کرم در قرآن

#@#@#@ كلمه كرم ومشتقاتش 47 مرتبه در 29 سوره و46 آيه ذكر شده است

53اى اهل ايمان اگر از گناهان بزرگ چشم بپوشيد گناهان ديگر شما را مى بخشيم‏ وشما را به مقام نيكو مى رسانيم

** إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلاً كَريماً (31) نساء

(اى اهل ايمان) چنان كه از گناهان بزرگى كه شما را از آن نهى كرده‏ اند دورى گزينيد، ما از گناهان ديگر شما درگذريم و شما را به مقامى نيكو برسانيم. (31) نساء

####

#@#@#@ مومنان واقعى که نماز بر پا مى دارند ودرراه خدا انفاق مى كنند ؛ درراه خدا جهاد مى كنند ودر مواقع ضرورى هجرت مى كنند ، نزد پروردگارشان درجات بالا ورزق نیکو دارند

** أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (4)انفال

مؤمنان واقعى و حقيقى فقط آنانند، براى ايشان نزد پروردگارشان درجاتى بالا و آمرزش و رزق نيكو و فراوانى است. (4) انفال

**
** وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ الَّذينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (74) انفال

و كسانى كه ايمان آوردند و هجرت كردند و در راه خدا جهاد نمودند و آنان كه مهاجران را پناه دادند و يارى كردند، اينانند كه مؤمنان واقعى ‏اند، براى آنان آمرزش و رزق نيكو و فراوانى است. (74) انفال

**
** فَالَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (50) حج

پس كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏ اند، آمرزش و رزقى نيكو براى آنهاست. (50) حج

**
** الْخَبيثاتُ لِلْخَبيثينَ وَ الْخَبيثُونَ لِلْخَبيثاتِ وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ أُولئِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (26) نور

زنان پليد براى مردان پليد و مردان پليد براى زنان پليدند، و زنان پاك براى مردان پاك و مردان پاك براى زنان پاك‏اند، اين پاكان از سخنان ناروايى كه
[تهمت‏ زنندگان‏] درباره آنان مى‏ گويند، مبرّا و پاك هستند، براى آنان آمرزش و رزق نيكويى است. (26) نور

**
** وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَريماً (31)احزاب

و هركس از شما براى خدا و پيامبرش اطاعت خاضعانه كند و كار شايسته انجام دهد، پاداشش را دو برابر به او مى‏ دهيم و براى او رزقى نيكو و با ارزش آماده كرده ‏ايم. (31) احزاب

**
** لِيَجْزِيَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (4)سباء

تا (مطابق آن علم) آنان را كه ايمان آورده و به اعمال صالح پرداختند (در قيامت) پاداش نيكو دهد، كه آمرزش حق و رزق نيكوى بهشتى مخصوص آنهاست. (4) سباء

####

#@#@#@ سفارش شوهر زلیخا در مورد گرامی داشتن یوسف وآماده شدن یوسف برای فرمانروایی ، زنان مصر : او فرشته است ونه بشر

** وَ قالَ الَّذِي اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ لاِمْرَأَتِهِ أَكْرِمي‏ مَثْواهُ عَسى‏ أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَ لِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْويلِ الْأَحاديثِ وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى‏ أَمْرِهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (21)يوسف

آن مرد مصرى كه يوسف را خريد، به همسرش گفت: جايگاهش را گرامى دار، اميد است [در امور زندگى‏] به ما سودى دهد، يا او را به فرزندى انتخاب كنيم. اين گونه يوسف را در سرزمين مصر مكانت بخشيديم [تا زمينه فرمانروايى وحكومتش فراهم شود] و به او از تعبير خواب‏ها بياموزيم و خدا بر كار خود چيره و غالب است، ولى بيشتر مردم نمى ‏دانند. (21) يوسف

**

** فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَ أَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَ آتَتْ كُلَّ واحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّيناً وَ قالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَ قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَ قُلْنَ حاشَ لِلَّهِ ما هذا بَشَراً إِنْ هذا إِلاَّ مَلَكٌ كَريمٌ (31)يوسف

پس هنگامى كه بانوى كاخ گفتارِ مكرآميز آنان را شنيد [براى آنكه به آنان ثابت كند كه در اين رابطه، سخنى نابجا دارند] به مهمانى دعوتشان كرد، و براى آنان تكيه‏ گاه آماده نمود و به هر يك از آنان [براى خوردن ميوه‏] كاردى داد و به يوسف گفت: به مجلس آنان در آى. هنگامى كه او را ديدند به حقيقت در نظرشان بزرگ [و بسيار زيبا] يافتندش و [از شدت شگفتى و حيرت به جاى ميوه‏] دست‏هايشان را بريدند و گفتند: حاشا كه اين بشر باشد! او جز فرشته‏ اى بزرگوار نيست. (31)يوسف

####

53خداوند حكم فرموده جز اورا نپرستيم واحترام پدر ومادر را در نيكو سخن گفتن با آنان واكرام آنان حفظ كنيم

**وَ قَضى‏ رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً كَريماً (23)اسراء

و خداى تو حكم فرموده كه جز او را نپرستيد و درباره پدر و مادر نيكويى كنيد و چنان كه يكى از آنها يا هر دو در نزد تو پير و سالخورده شوند (كه موجب رنج و زحمت تو باشند) زنهار كلمه‏ اى كه رنجيده خاطر شوند مگو و بر آنها بانگ مزن و آنها را از خود مران و با ايشان به اكرام و احترام سخن‏گو. (23) اسراء

####

#@#@#@ ابليس به خداوند اعتراض كرد وگفت سبب اينكه ادم را بر من برترى دادى چه بود ? اگر تا قيامت مهلتم دهى همه آنان را به جز مخلصين به عرصه هلاك خواهم كشاند

** قالَ أَ رَأَيْتَكَ هذَا الَّذي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلى‏ يَوْمِ الْقِيامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلاَّ قَليلاً (62) اسراء

[سپس‏] گفت: مرا خبر ده اين كسى كه او را بر من برترى دادى [سببش چه بود؟] اگر تا قيامت مهلتم بخشى، بى ‏ترديد فرزندانش را جز اندكى لجام مى ‏زنم [و به دنبال خود به عرصه هلاكت و نابودى مى ‏كشم.] (62) اسراء

####

53کرامت بنی آدم بر بسیاری از آفریده ها وبرخورداری او از نعمتهای فراوان

** وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنىِ ءَادَمَ وَ حَمَلْنَاهُمْ فىِ الْبرَِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَ فَضَّلْنَاهُمْ عَلىَ‏ كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا(70)

به يقين فرزندان آدم را كرامت داديم، و آنان را در خشكى و دريا [بر مركب‏هايى كه در اختيارشان گذاشتيم‏] سوار كرديم، و به آنان از نعمت هاى پاكيزه روزى بخشيديم، وآنان را بر بسيارى از آفريده‏ هاى خود برترى كامل داديم. (70) اسراء

####

#@#@#@ مشركان گفتند فرشتگان فرزندان خدا هستند

** وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ (26) انبياء

و مشركان گفتند كه خداى رحمان داراى فرزند است، (حاشا) خدا پاك و منزه از آن است، بلكه (كسانى را كه مشركان فرزند خدا پنداشتند از فرشتگان و مسيح و عزير) همه بندگان گرامى و مقرب خدا هستند. (26) انبياء

####

53آيا ندانسته اى كه هر آنچه در اسمان ها وزمين است سجده براى خدا وكسانى كه از سجده كردن امتناع دارند عذاب برايشان مقرر شده هركس را خداوند خوار كند براى او كرامت وعزتى نيست

** أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ كَثيرٌ مِنَ النَّاسِ وَ كَثيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذابُ وَ مَنْ يُهِنِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُكْرِمٍ إِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يَشاءُ (18)حج

آيا ندانسته‏ اى كه هر كه در آسمان‏ها و هر كه در زمين است و خورشيد و ماه و ستارگان و كوه‏ها و درختان و جنبندگان و بسيارى از مردم براى او سجده مى‏ كنند؟ و بر بسيارى [كه از سجده امتناع دارند] عذاب، لازم و مقرّر شده است. و كسى را كه خدا خوار كند، گرامى دارنده‏ اى براى او نيست به يقين خدا هر چه را بخواهد انجام مى ‏دهد. (18) حج

**
** ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْكَريمُ (49)دخان

(و به استهزاء وى گوييد: عذاب دوزخ را) بچش كه تو بسيار (نزد خود) توانمند و گرامى هستى. (49) دخان

####

53 هيچ معبودى به جز خدانيست او پروردگار عرش نيكوست

َ ** تَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَريمِ (116) مومنون

برتر است خدا آن فرمانرواى حق [از آنكه كارش بيهوده و عبث باشد]، هيچ معبودى جز او نيست، [او] پروردگار عرش نيكو و باارزش است. (116) مومنون

####

#@#@#@ كسانى كه با نيكويى بسوى پروردگارشان مى روند آناننند كه در مجلس دروغ وامور باطل حاضر نمى شوند

** وَ الَّذينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً (72)فرقان

آنان كه در مجلس غنا و دروغ‏پردازى و امور باطل حاضر نمى ‏شوند، و هنگامى كه بر گفتار و كردار لغو مى‏ گذرند، با بزرگوارى و متانت مى‏ گذرند، (72) فرقان

####

#@#@#@ آيا در زمين نمى نگرند كه انواع درختان وگياهان را نيكو رويانديم

** أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَريمٍ (7) شعراء

آيا [با تأمل‏] به اين زمين ننگريستند كه در آن چه بسيار از هر نوع [گياهان و درختان‏] نيكو رويانديم؟ (7) شعراء

####

#@#@#@ ما فرعونيان را از قصرها وگنج ها بيرون كرديم

** وَ كُنُوزٍ وَ مَقامٍ كَريمٍ (58)شعراء

واز گنج‏ها ومكان‏هاى نيكو [وقصرهاى باشكوه‏] بيرون كرديم. (58) شعراء

####

#@#@#@ ملكه سباء پس از آگاهى از مضمون نامه سلیمان بزرگان قومش را گفت مكتوبى باارزش به سوى ما افكندند

**قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَريمٌ (29)نمل

[ملكه سبا پس از آگاهى از مضمون نامه‏] گفت: اى سران و اشراف! همانا نامه‏اى نيكو و با ارزشى به سوى من افكنده‏ اند، (29) نمل

####

#@#@#@ كسى كه به علم الهى دانا بود تخت ملكه سباء را به چشم به هم زدنى حاضر كرد

** قالَ الَّذي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَني‏ أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَريمٌ (40) نمل

آن كس كه به علمى از كتاب الهى دانا بود (يعنى آصف بن برخيا يا خضر كه داراى اسم اعظم و علم غيب بود) گفت كه من پيش از آنكه چشم بر هم زنى تخت را بدين جا آرم (و همان دم حاضر نمود)، چون سليمان سرير را نزد خود مشاهده كرد گفت: اين توانايى از فضل خداى من است تا مرا بيازمايد كه (نعمتش را) شكر مى‏ گويم يا كفران مى‏كنم، و هر كه شكر كند شكر به نفع خويش كرده و هر كه كفران كند همانا خدا (از شكر خلق) بى ‏نياز و (بر كافر هم به لطف عميم) كريم است. (40 نمل

####

53آسمان ها را بدونه ستون خلق كرد وكوه ها را در زمين افكنده است تا شما را نلرزاند وبه اضطراب نيندارزد

** خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها وَ أَلْقى‏ فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَميدَ بِكُمْ وَ بَثَّ فيها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَريمٍ (10) لقمان

آسمان‏ها را بدون ستون‏هايى كه آنها را ببينند آفريده، و در زمين كوه‏هايى استوار افكنده است تا شما را نلرزاند و به اضطراب نيندازد، و در آن از هر جنبنده‏اى پراكنده كرده است، و از آسمان آبى نازل كرديم پس [به وسيله آن‏] از هر نوع گياه نيكو و با ارزش در آن رويانديم. (10)لقمان

####

53تحيت وپذيرايى از مومنان در روز لقاء الهى سلام خداست وپاداش باكرامت برايشان مهيا فرموده

** تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَريماً (44)احزاب

تحيّت مؤمنان (و پذيرايى ايشان) روزى كه به لقاء رحمت حق نائل شوند سلام (خدا و بشارت لطف الهى) خواهد بود، و بر آنان پاداش با كرامت و شرافت مهيا فرموده است. (44)احزاب

####

#@#@#@ اگر كسانى را انذار كنى ودر خلوت وپنهان از خداى خود بترسند آنان را به مغفرت خدا وپاداش با كرامت بشارت بده

** إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَريمٍ (11)يس

تو تنها كسى را بترسانى و اندرز كنى (و سودمند افتد) كه پيرو آيات قرآن شده و از (قهر) خداى مهربان به خلوت و در پنهان مى‏ ترسد، اينان را به مغفرت خدا و پاداش با لطف و كرم او بشارت ده. (11) يس

####

#@#@#@ حبيب نجار بعد از كشته شدن به دست معاندان به بهشت وارد شد ومى گفت اى كاش قوم من مى دانستند كه خداوند چگونه درحق من مغفرت ورحمت وكرم فرمود (با توجه به آيه قبل)

** بِما غَفَرَ لي‏ رَبِّي وَ جَعَلَني‏ مِنَ الْمُكْرَمينَ (27) يس

كه خدا چگونه در حق من مغفرت و رحمت فرمود و مرا مورد لطف و كرم قرار داد. (27) يس

####

#@#@#@ پاداش بهشتيان انواع ميوه ها در حاليكه مورد اكرام خواهند بود

**فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ (42) صافات

‏ ميوه هايى [گوناگون‏] در حالى كه مورد اكرام خواهند بود، (42) صافات

####

#@#@#@ پيش از اين قوم براى قوم فرعون رسول بزرگوارى جهت آزمودنشان فرستاديم

** وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَريمٌ (17) دخان

و همانا پيش از آنان قوم فرعون را آزموديم، و پيامبرى بزرگوار براى آنان آمد، (17) دخان

####

#@#@#@ چه بسيار جايگاه ها وكشتزارها نيكو كه از فرعونيان ماند

** وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَريمٍ (26)دخان

و كشتزار و جايگاه‏هاى نيكو و باارزش، (26) دخان

####

53گرامى ترين بندگان خدا با تقوا ترين آنان هستند

** يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‏ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ خَبيرٌ (13) حجرات

اى مردم، ما همه شما را نخست از مرد و زنى آفريديم و آن گاه شعبه‏ هاى بسيار و فرق مختلف گردانيديم تا يكديگر را بشناسيد، همانا بزرگوار و با افتخارترين شما نزد خدا با تقواترين شمايند، همانا خدا كاملا دانا و آگاه است. (13) حجرات

####

#@#@#@ خداوند به پيامبر مى فرمايد آيا حكايت ميهمانان گرامى ابراهيم به تو رسيده

**هَلْ أَتاكَ حَديثُ ضَيْفِ إِبْراهيمَ الْمُكْرَمينَ (24) ذاريات

آيا حكايت مهمانان گرامى ابراهيم (فرشتگان) به تو رسيده است؟ (24) ذاريات

####

#@#@#@ زنده ابدى ؛ بزرگوار ومبارك نام پروردگار با جلال وعظمت تو

** وَ يَبْقى‏ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ (27) الرحمن
و زنده ابدى ذات خداى با جلال و عظمت توست. (27) الرحمن

**
** تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ (78) الرحمن

بزرگوار و مبارك نام پروردگار توست كه خداوند جلال و عزّت و احسان و كرامت است. (78) الرحمن

####

#@#@#@ دوزخيان در سايه ايى از دود وآتش دوزخ هستند كه نه سرد شود ونه خوش نسيم گرد

** لا بارِدٍ وَ لا كَريمٍ (44)واقعه

نه خنك است و نه آرام بخش، (44)واقعه

####

#@#@#@ همانا قران ارزشمند وسود مند است

** إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَريمٌ (77) واقعه

كه يقيناً اين قرآن، قرآنى است ارجمند و باارزش (77) واقعه

**
** إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَريمٍ (40)الحاقه

بى‏ ترديد اين قرآن، گفتار فرستاده‏ اى بزرگوار است، (40) الحاقه

**
** في‏ صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ (13) عبس

در صحيفه‏ هايى است ارزشمند (13) عبس

**
** كِرامٍ بَرَرَةٍ (16) عبس

بزرگوار و نيكوكار. (16) عبس

**
** إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَريمٍ (19) تكوير

كه قرآن كلام فرستاده‏اى ارجمند و بزرگوار است. (19) تكوير

####

#@#@#@ چه كسى به خداوند قرض نيكو مى دهد تا براى او دو چندان كند واورا پاداش نيكو وبا ارزش است

** مَنْ ذَا الَّذي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَريمٌ (11)حديد

كيست كه به خدا وامى نيكو دهد تا خدا آن را براى او دو چندان كند و او را پاداشى نيكو و باارزش باشد؟ (11) حديد

**
** إِنَّ الْمُصَّدِّقينَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً يُضاعَفُ لَهُمْ وَ لَهُمْ أَجْرٌ كَريمٌ (18)حديد

بى ‏ترديد مردان و زنان انفاق كننده و آنان كه به خدا وام نيكو داده‏ اند [وامشان در پيشگاه خدا] براى آنان دو چندان شود، و براى آنان پاداش باارزشى است. (18) حديد

####

#@#@#@ كسانيكه بر شرايط واوقات نمازشان محافظت دارند در بهشت ها مكرم ومحترم هستند

** أُولئِكَ في‏ جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ (35) معارج

اينان در بهشت‏ ها مكرّم و محترم‏اند (35) معارج

####

#@#@#@ اى انسان چه چيز ترا نسبت به پروردگار بزرگوارت مغرور كرده

** يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَريمِ (6)انفطار

اى انسان! چه چيزى تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور كرده است؟ (6) انفطار

####

#@#@#@ بى ترديد بر شما نگهبانا نى گذاشته اند بزرگوارانى نويسنده

كِراماً كاتِبينَ (11) انفطار

بزرگوارانى نويسنده (11) انفطار

####

#@#@#@ انسان وقتی گرامی داشته می شود می گوید سزاوار بودم

** فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ (15) فجر

اما انسان، هنگامى كه پروردگارش او را بيازمايد و گرامى داردش و نعمتش بخشد، مى گويد: پروردگارم [چون شايسته و سزاوار بودم‏] مرا گرامى داشت، (15) فجر

####

#@#@#@ اينگونه كه شما مى پنداريد نيست بلكه علت خوارى وزبونى شما گرامى نداشتن يتيم است

** كَلاَّ بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتيمَ (17) فجر

اين چنين نيست كه مى ‏پنداريد، بلكه [زبونى، خوارى و دور شدن شما از رحمت خدا براى اين است كه‏] يتيم را گرامى نمى ‏داريد (17) فجر

####

53 بخوان در حاليكه پروردگارت كريم ترين كريمان است

** قْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ (3) علق

بخوان در حالى كه پروردگارت كريم‏ترين [كريمان‏] است. (3) علق

امضای حق باور
آفتاب عمرم رو به افول است نیامدی دل خسته و روحم ملول است نیامدی
دنیای غم به دلم خانه کرد و تو بهر صفای خانه بی صفایم نیامدی
مردم زدرد فراق ای نگار و تو بهر غمگساری دل بیمار نیامدی
دنیا شده آماده دیدار و تو گو ییا به حکمت دادار نیامدی
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط mahdy30na
۵-۲۸-۱۳۹۴, ۰۲:۱۶ عصر (آخرین ویرایش در این ارسال: ۵-۲۸-۱۳۹۴ ۰۲:۲۵ عصر، توسط حق باور.)
ارسال: #5
RE: چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم

#@#@ جرم در قران

#@#@#@ جرم ومشتقاتش 66 مرتبه در 36 سوره و65 آيه ذكر شده

#@#@#@ اى اهل ايمان كينه توزى ودشمنى گروهى كه مانع ورود شما به مسجد الحرام شدند وادارتان نكند به ظلم وتعدى واز راه عدل بيرون رويد

** يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لاَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لاَ الْهَدْيَ وَ لاَ الْقَلائِدَ وَ لاَ آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْواناً وَ إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ أَنْ تَعْتَدُوا وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‏ وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ (2) بقره

اى اهل ايمان! [هتكِ حرمتِ‏] شعاير خدا [مانند مناسك حج‏] و ماه‏هاى حرام [رجب، ذوالقعده، ذوالحجه ومحرم‏] و قربانى بى ‏نشان، و قربانى نشان‏دار و قاصدان [و راهيان به سوى‏] بيت الحرام را كه فضل و خشنودى پروردگارشان را مى‏ طلبند، حلال مشماريد. و چون از احرام بيرون آمديد [اگر مايل باشيد، مى‏ توانيد] شكار كنيد. و كينه ‏توزى و دشمنى گروهى كه شما را از [ورود به‏] مسجد الحرام بازداشتند وادارتان نكند كه [به آنان‏] تعدّى و تجاوز كنيد. و يكديگر را بر انجام كارهاى خير و پرهيزكارى يارى نماييد، و يكديگر را بر گناه و تجاوز يارى ندهيد و از خدا پروا كنيد كه خدا سخت كيفر است. (2) بقره

**
** يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامينَ لِلَّهِ شُهَداءَ بِالْقِسْطِ وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى‏ أَلاَّ تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‏ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبيرٌ بِما تَعْمَلُونَ (8) مائده

اى اهل ايمان، براى خدا پايدار و استوار بوده و به عدالت و راستى و درستى گواه باشيد، و البته شما را نبايد عداوت گروهى بر آن دارد كه از راه عدل بيرون رويد، عدالت كنيد كه به تقوا نزديكتر (از هر عمل) است، و از خدا بترسيد، كه البته خدا به هر چه مى ‏كنيد آگاه است. (8) مائده

####

53 خداوند مى فرمايد ما آيات را روشن مطرح مى كنيم تا راه گناهكاران آشكار شود

** وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لِتَسْتَبينَ سَبيلُ الْمُجْرِمينَ (55) انعام

و همچنين ما آيات را مفصل بيان كنيم (تا حق روشن شود) و تا راه گنهكاران معين و آشكار شود. (55) انعام

####

16ما در هر آبادى سردمداران گنه كارى قرار داديم تا براى گمراه كردن مردم مكر كنند اما جز به خودشان مكر نمى كنند

** وَ كَذلِكَ جَعَلْنا في‏ كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِميها لِيَمْكُرُوا فيها وَ ما يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ (123)انعام

و اين گونه [كه در مكه مى‏ بينى‏] در هر آبادى و شهرى رؤسا و سردمداران گنهكارى قرار داديم تا در آن [براى گمراه كردن مردم‏] نيرنگ زنند، ولى جز به خودشان نيرنگ نمى‏ زنند، و [اين واقعيت را] درك نمى‏ كنند. (123) انعام

**
** وَ إِذا جاءَتْهُمْ آيَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتى‏ مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ سَيُصيبُ الَّذينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذابٌ شَديدٌ بِما كانُوا يَمْكُرُونَ (124) انعام

و چون آيه و معجزه ‏اى [براى هدايتشان‏] به سوى آنان آيد، مى‏ گويند: هرگز ايمان نمى ‏آوريم تا نظير آنچه به پيامبران خدا داده شده به ما هم داده شود. خدا داناتر است كه مقام رسالت را در كجا قرار دهد به زودى آنان را كه گناه كرده‏ اند به كيفر نيرنگى كه [همواره براى گمراه كردن مردم‏] مى‏ زدند، در پيشگاه خدا ذلت و خوارى و عذابى سخت خواهد رسيد. (124) انعام

####

53عاقبت گناهكاران ؛ اگر تو را تكذيب كردند بگو عذاب خدا از مجرمان بر نمى گردد ؛ ورود گنه كاران به بهشت مانند رد شدن شتر از سوراخ سوزن است

** فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ واسِعَةٍ وَ لا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمينَ (147)انعام

اگر تو را تكذيب كردند، بگو: پروردگارمان صاحب رحمتى گسترده است، ولى عذاب او هم از گروه مجرمان بازگردانده نخواهد شد. (147) انعام

**
** إِنَّ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ في‏ سَمِّ الْخِياطِ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمينَ (40)اعراف

قطعاً كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند، و از پذيرفتن آنها تكبّر ورزيدند، درهاى آسمان [براى نزول رحمت‏] بر آنان گشوده نخواهد شد، و در بهشت هم وارد نمى ‏شوند مگر آنكه شتر در سوراخ سوزن درآيد!! [پس هم چنانكه ورود شتر به سوراخ سوزن محال است، ورود آنان هم به بهشت محال است‏] اين‏گونه گنهكاران را كيفر مى ‏دهيم. (40) اعراف

**
** وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمينَ (84) اعراف

و بر آنان بارشى [بى ‏نظير از سنگ‏هاى آتشين‏] بارانديم، پس با تأمل بنگر كه سرانجام گنهكاران چگونه بود؟! (84) اعراف

**
** فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمينَ (133) اعراف

پس ما توفان و هجوم ملخ و شپش و قورباغه و آلوده شدن وسايل زندگى را به خون كه عذاب‏هاى گوناگونى بود به سوى آنان فرستاديم، باز هم تكبّر و سركشى كردند و گروهى مجرم و گناهكار بودند. (133) اعراف

**
** وَ لَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمينَ (13)يونس

يقيناً اقوام پيش از شما را هنگامى كه ستم ورزيدند، هلاك كرديم، و پيامبرانشان براى آنان دلايل روشن آوردند، ولى آنان بر آن نبودند كه ايمان بياورند اين‏گونه گروه گناهكار را كيفر مى‏ دهيم. (13) يونس‏

**
** فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‏ عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ (17) يونس

پس ستمكارتر از كسى كه بر خدا دروغ بندد يا آياتش را تكذيب كند، كيست؟ يقيناً گنهكاران، رستگار نخواهند شد. (17) يونس

**
** قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُهُ بَياتاً أَوْ نَهاراً ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ (50) يونس

بگو: به من خبر دهيد كه اگر عذاب خدا شما را در شب يا در روز فرا رسد [چه قدرتى بر دفع آن داريد؟] گنهكاران چه چيزى از عذاب را به شتاب مى‏ خواهند؟ (50) يونس

**
** حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا فَنُجِّيَ مَنْ نَشاءُ وَ لا يُرَدُّ بَأْسُنا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمينَ (110) يوسف

[پيامبران، مردم را به خدا خواندند و مردم هم حق را منكر شدند] تا زمانى كه پيامبران [از ايمان آوردن اكثر مردم‏] مأيوس شدند و گمان كردند كه به آنان [از سوى مردم در وعده يارى و حمايت‏] دروغ گفته شده است. [ناگهان‏] يارى ما به پيامبران رسيد پس كسانى را كه خواستيم رهايى يافتند و عذاب ما از گروه مجرمان برگردانده نمى ‏شود. (110) يوسف

####

53 خداوند با پيروزى مسلمان مى خواست ريشه كفر را بكند تا حق پايدار بماند وباطل نابود شود هرچند مجرمون را خوش نيايد

** لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُبْطِلَ الْباطِلَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ (8)انفال

تا حق را ثابت [و پابرجا و استوار نمايد] وباطل را نابود سازد، هر چند مجرمان خوش نداشته باشند. (8) انفال

**
**وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ (82)يونس

و خدا حق را با دلايل و معجزاتش ثابت و پابرجا مى‏ كند، گرچه گنهكاران خوش نداشته باشند. (82) يونس

####

68 خداوند مى فرمايد از سردمداران كفر نمى گذريم

** لا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إيمانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمينَ (66)توبه

[بگو: نسبت به اعمال و گفتارتان‏] عذرخواهى نكنيد كه [عذرخواهى شما را پايه واساسى نيست‏] يقيناً شما پس از ايمانتان كافر شديد اگر از گروهى از شما [كه تابع و دنباله ‏رو بوديد] درگذريم گروه ديگر را [كه سردمداران برنامه‏ هاى منافقانه بودند] به سبب آنكه همواره [در جامعه اسلامى‏] دست به جرم و خطا مى زدند، قطعاً عذاب مى‏ كنيم. (66) توبه

####

#@#@#@ چون فرعون واشراف قومش گنه كار بودند در مقابل دعوت موسى وهارون تكبر ورزيدند

** ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى‏ وَ هارُونَ إِلى‏ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِ بِآياتِنا فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمينَ (75)يونس

آن گاه پس از آنان موسى و هارون را با آيات خود به سوى فرعون و اشراف و سران قومش فرستاديم، پس آنان تكبّر ورزيدند و آنان گروهى گنهكار بودند. (75) يونس

####

#@#@#@ هود : اى قوم من استغفار كنید و مجرمانه از حق روى نگردانيد

** وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى‏ قُوَّتِكُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمينَ (52) هود

اى قوم من! از پروردگارتان آمرزش بخواهيد، آن گاه به سوى او بازگرديد، [تا] براى شما باران فراوان و پى در پى فرستد و نيرويى بر نيرويتان بيفزايد، و مجرمانه روى [از حق‏] برمگردانيد. (52) هود

####

#@#@#@ شعيب گفت دشمنى ومخالفت با من شما را به جايى نمى رساند

** وَ يا قَوْمِ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقاقي‏ أَنْ يُصيبَكُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صالِحٍ وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعيدٍ (89) هود

اى قوم من! دشمنى و مخالفت با من، شما را به جايى نرساند، كه [عذابى‏] مانند آنچه به قوم نوح يا قوم هود يا قوم صالح رسيد به شما هم برسد، و قوم لوط از شما [چه از جهت زمان و چه از جهت مكان‏] چندان دور نيست. (89) هود

####

#@#@#@ گنه كارانى كه ثروت ونعمت آنان را به طغيان وسركشى كشاند

فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِي الْأَرْضِ إِلاَّ قَليلاً مِمَّنْ أَنْجَيْنا مِنْهُمْ وَ اتَّبَعَ الَّذينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فيهِ وَ كانُوا مُجْرِمينَ (116)هود

پس چرا در ميان امت‏هايى كه پيش از شما بودند، مصلحانى دلسوز نبودند كه [مردم را] از فساد در زمين بازدارند؟ مگر اندكى كه [به سبب بازداشتن مردم از فساد] نجاتشان داديم. و آنان كه ستم كردند دنباله‏ رو [و دل بسته‏] چيزى از نعمت و ثروت شدند كه در آن به سركشى و طغيان افتادند، و آنان گنهكار بودند. (116) هود

####

33در روز قيامت مجرمان را با زنجير سخت به هم بسته اند ؛ آنان وقتى كارنامه خود را مى بينند مى گويند واى بر ما كه گناهان كوچك وبزرگ آورده شده


** وَ تَرَى الْمُجْرِمينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنينَ فِي الْأَصْفادِ (49) ابراهيم

و آن روز مجرمان را مى‏ بينى كه در زنجيرها [به صورتى محكم و سخت‏] به هم بسته شده‏ اند. (49) ابراهيم

**
** وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمينَ مُشْفِقينَ مِمَّا فيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إِلاَّ أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً (49) كهف

كتاب [اعمال‏] هر كسى [در برابر ديدگانش‏] نهاده مى ‏شود، پس مجرمان را مى‏ بينى كه از آنچه در آن است هراسان و بيمناكند و مى‏ گويند: اى واى بر ما، اين چه كتابى است كه هيچ عمل كوچك و بزرگى را فرو نگذاشته است مگر آنكه آن را به حساب آورده؟! و هر عملى را انجام داده‏ ا ند، حاضر مى ‏يابند، و پروردگارت به هيچ كس ستم نخواهدكرد. (49) كهف

**
** وَ رَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُواقِعُوها وَ لَمْ يَجِدُوا عَنْها مَصْرِفاً (53) كهف

مجرمان، آتش را مى‏ بينند ويقين مى‏ كنند كه در آن خواهند افتاد و راه بازگشتى از آن نمى ‏يابند. (53) كهف

**
** وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمينَ إِلى‏ جَهَنَّمَ وِرْداً (86) مريم

و مجرمان را تشنه به سوى دوزخ مى‏ رانيم. (86) مريم

**
** إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِماً فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لا يَمُوتُ فيها وَ لا يَحْيى‏ (74)طه

مسلماً كسى كه گنهكار به پيشگاه پروردگارش بيايد، دوزخ براى اوست كه در آن نه مى‏ ميرد و نه زندگى مى‏ كند. (74) طه

**
** يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ وَ نَحْشُرُ الْمُجْرِمينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقاً (102)طه

[آن‏] روزى كه در صور دميده مى ‏شود و گنهكاران را در آن روز، كبودچشم و نابينا محشور مى ‏كنيم. (102) طه

**
** يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلائِكَةَ لا بُشْرى‏ يَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمينَ وَ يَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً (22)فرقان

روزى كه آنان فرشتگان را مى ‏بينند، آن روز براى مجرمان بشارتى نيست و آنان [به فرشتگان‏] مى ‏گويند: [از شما درخواست داريم كه ما را] امان دهيد [و آسيب وگزند عذاب را از ما] مانع شويد. (22) فرقان

**
** وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ (12)روم

و روزى كه قيامت برپا شود گنهكاران [از شدت سختى و هولناكى آن اندوهگين گردند و به علت پذيرفته نشدن بهانه و عذرشان از رحمت خدا] مأيوس شوند، (12) روم

**
**وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ كَذلِكَ كانُوا يُؤْفَكُونَ (55)روم

و روزى كه قيامت برپا مى ‏شود، مجرمان سوگند مى ‏خورند كه [فاصله مرگ تا قيامت را] جز ساعتى درنگ نكرده اند، اين‏گونه [كه در قيامت دروغ مى ‏گويند و منحرف از حقيقت هستند در دنيا نيز همواره از حق به باطل‏] منحرف مى ‏شوند. (55) روم

**
** وَ لَوْ تَرى‏ إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ (12)سجده

و اگر ببينى زمانى كه [اين‏] مجرمان [منكر قيامت‏] نزد پروردگارشان سرهايشان را به زير افكنده‏ اند [مى ‏بينى كه مى‏ گويند:] پروردگارا! [به آنچه ما را وعده داده بودى‏] بينا شديم و [به دعوت حق‏] شنوا گشتيم، پس ما را به دنيا برگردان تا كار شايسته انجام دهيم، بى‏ت رديد ما باور كننده [همه حقايق‏] هستيم. (12) سجده

**
** وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ (59)يس

و [ندا آيد:] اى گناهكاران! امروز [از صف نيكان‏] جدا شويد. (59) يس

**
** إِنَّ الْمُجْرِمينَ في‏ عَذابِ جَهَنَّمَ خالِدُونَ (74)زخرف

بى‏ ترديد گناهكاران در عذاب دوزخ جاودانه‏ اند. (74) زخرف

**

** إِنَّ الْمُجْرِمينَ في‏ ضَلالٍ وَ سُعُرٍ (47) قمر

بى ‏ترديد گنهكاران در گمراهى و انحراف و در آتش افروخته‏ اند. (47) قمر

**
**يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصي‏ وَ الْأَقْدامِ (41) الرحمن

گناهكاران به نشانه‏ هايشان شناخته مى‏ شوند، پس آنان را به موهاى پيش سرو به پاهايشان مى ‏گيرند [و به آتش مى ‏اندازند.] (41) الرحمن

**
** هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتي‏ يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ (43) الرحمن

اين همان دوزخى است كه گنهكاران آن را دروغ مى‏ پنداشتند. (43) الرحمن

**
** يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنيهِ (11)معارج

آنان را نشانشان مى‏ دهند [ولى به خاطر دل‏ مشغولى خود هرگز به آنان توجه نكنند!] گنهكار آرزو مى ‏كند كه اى كاش مى‏ توانست فرزندانش را در برابر عذاب آن روز فديه و عوض دهد! (11) معارج

**
** عَنِ الْمُجْرِمينَ (41) مدثر

از روز و حال گنهكاران، (41) مدثر

####

30 خداوند مى فرمايد مابا مجرمان اينگونه رفتار مى كنيم چون در مقابل خدا تكبر مى ورزيدند (با توجه به آيه بعد )

** إِنَّا كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمينَ (34)صافات

ما با مجرمان اين‏گونه رفتار مى ‏كنيم (34) صافات

**
** وَ أَمَّا الَّذينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتي‏ تُتْلى‏ عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمينَ (31)جاثيه

وا ما كسانى كه كفر ورزيدند [به آنان گفته مى‏ شود:] مگر آيات من همواره بر شما خوانده نمى ‏شد؟ ولى شما [نسبت به پذيرش آن‏] تكبّر ورزيديد و قومى گنهكار بوديد. (31) جاثيه

**
** تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْ‏ءٍ بِأَمْرِ رَبِّها فَأَصْبَحُوا لا يُرى‏ إِلاَّ مَساكِنُهُمْ كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمينَ (25)احقاف

[چنان بادى است كه‏] همه چيز را به فرمان پروردگارش در هم مى‏ كوبد و نابود مى‏ كند. پس آنان [به سبب آن عذاب‏] چنان شدند كه جز خانه‏ هايشان ديده نمى ‏شد. اين‏گونه مردم گناهكار را كيفر مى‏ دهيم. (25) احقاف ا

**
** كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمينَ (18)مرسلات

با گنهكاران اين‏گونه رفتار مى ‏كنيم. (18) مرسلات

**
** كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَليلاً إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ (46)مرسلات

[شما اى كافران و مشركان! در اين دنيا] بخوريد و اندك زمانى برخوردار شويد كه شما گنهكاريد [و بى ترديد به كيفر اعمالتان گرفتار خواهيد شد.] (46) مرسلات

####

53 ما آنگونه كه قران قابل فهم باشد وارد قلوب مجرمان مى كنيم اما باز انكار مى كنند ( با توجه به آيه بعد )

** كَذلِكَ نَسْلُكُهُ في‏ قُلُوبِ الْمُجْرِمينَ (12) حجر

ما اين گونه [كه قابل فهميدن باشد] قرآن را وارد قلوب بدكاران مى‏ كنيم. (12) حجر

**
** كَذلِكَ سَلَكْناهُ في‏ قُلُوبِ الْمُجْرِمينَ (200) شعراء

اين‏گونه [كه آن را به زبان عربى روشن و گويا نازل كرديم‏] در دل‏هاى مجرمان درآورديم [كه آن را بفهمند و به آن ايمان آورند،] (200) شعراء

####

#@#@#@ مهمانان ابراهيم گفتند ما به سوى قومى بدكار روانه شديم تا نابودشان كنيم

** قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى‏ قَوْمٍ مُجْرِمينَ (58) حجر

گفتند: ما به سوى قومى گنهكار فرستاده شده ‏ايم [تا نابودشان كنيم.] (58) حجر

**
** قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى‏ قَوْمٍ مُجْرِمينَ (32)ذاريات

گفتند: ما را به سوى مردمى گنهكار فرستاده‏ اند (32) ذاريات

####

53 به يقين بدانيد كه خداوند پنهان وآشكار را مى داند ؛ آنان آنچه را خوش ندارند به خداوند نسبت مى دهند؛آنان زيانكارانند

**لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ (22)هود

ثابت و يقينى است كه اينانند كه در آخرت از همه زيانكارترند. (22) هود

**
**لا جَرَمَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرينَ (23)نحل

ثابت و يقينى است كه خدا آنچه را پنهان مى‏ كنند و آنچه را آشكار مى ‏نمايند، مى ‏داند قطعاً او مستكبران را دوست ندارد. (23) نحل

**
**وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ ما يَكْرَهُونَ وَ تَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنى‏ لا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَ أَنَّهُمْ مُفْرَطُونَ (62) نحل

و آنچه را [چون دختر] خوش ندارند، براى خدا قرار مى ‏دهند، و زبان‏هايشان دروغ‏پردازى مى ‏كند كه: [سرانجامِ‏] نيكوتر ويژه آنان است. ثابت ويقينى است كه آتش براى آنان است و يقيناً پيشگامان [به سوى‏] آنند. (62) نحل

**
** لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْخاسِرُونَ (109) نحل

ثابت و يقينى است كه آنان در آخرت زيانكارند. (109) نحل

**
** لا جَرَمَ أَنَّما تَدْعُونَني‏ إِلَيْهِ لَيْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِي الدُّنْيا وَ لا فِي الْآخِرَةِ وَ أَنَّ مَرَدَّنا إِلَى اللَّهِ وَ أَنَّ الْمُسْرِفينَ هُمْ أَصْحابُ النَّارِ (43)غافر

ثابت و يقينى است اينكه آنچه مرا به سويش مى ‏خوانيد براى او در دنيا و آخرت حقّ ادعا [ى الوهيت و ربوبيت‏] نيست، و اينكه بازگشت ما به سوى خداست، و اينكه اسراف‏كاران اهل آتش اند. (43) غافر

####

#@#@#@ ما براى هر نبى دشمنى از مجرمان وگنهكاران قرار داديم

** وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمينَ وَ كَفى‏ بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصيراً (31)فرقان

و ما اين‏گونه براى هر پيامبرى دشمنانى از مجرمان قرار داديم، و كافى است كه پروردگارت [براى تو] راهنما و يارى دهنده باشد. (31) فرقان

####

#@#@#@ گمراهان در حاليكه در جهنم با شياطين ستيز وجدل مى كنند مى گويند ما را مجرمان گمراه كردند كه خدا را مساوى شما قرار داديم (با توجه به آيات قبل )

** وَ ما أَضَلَّنا إِلاَّ الْمُجْرِمُونَ (99) شعراء

و ما را جز مجرمان گمراه نكردند، (99) شعراء

####

53 سير كنيد تا عاقبت مجرمان را ببينيد

** قُلْ سيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمينَ (69)نمل

بگو: در زمين بگرديد پس با تأمل بنگريد كه سرانجام گنهكاران چگونه بود؟ (69) نمل

####

#@#@#@ موسى گفت خدايا به خاطر نعمت قدرت ونيرو كه به من عطا كردى هرگز مددكار مجرمان نمى شوم

** قالَ رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهيراً لِلْمُجْرِمينَ (17)قصص

گفت: پروردگارا! به خاطر قدرت و نيرويى كه به من عطا كردى، هرگز پشتيبان مجرمان نخواهم شد. (17) قصص

####
#@#@#@ در قيامت مجرمانى كه جرمشان معلوم ومشهود است باز پرسى نمى شوند ( در مورد قارون )

** قالَ إِنَّما أُوتيتُهُ عَلى‏ عِلْمٍ عِنْدي أَ وَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَ أَكْثَرُ جَمْعاً وَ لا يُسْئَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ (78)قصص

گفت: جز اين نيست كه اين [ثروت و مال انبوه‏] را بر پايه دانشى كه نزد من است به من داده‏ اند. آيا نمى ‏دانست كه خدا پيش از او اقوامى را هلاك كرده است كه از او نيرومندتر و ثروت ‏اندوزتر بودند؟ و مجرمان [كه جرمشان معلوم و مشهود است‏] از گناهانشان بازپرسى نمى ‏شود. (78) قصص

####

#@#@#@ خداوند به پيامبر مى فرمايد ما پيش از تو انبياء را فرستاد يم تا مردم را با حقايق آشنا كند وبعد از گناهكاران انتقام گرفتيم ومومنان را يارى كرديم

** وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلاً إِلى‏ قَوْمِهِمْ فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذينَ أَجْرَمُوا وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنينَ (47)روم

و به راستى پيش از تو پيامبرانى را به سوى قومشان فرستاديم كه براى آنان دلايل روشن آوردند، سپس ما از آنان كه مرتكب گناه شدند، انتقام گرفتيم [و مؤمنان را يارى داديم‏] و يارى مؤمنان حقّى بر عهده ماست. (47) روم

**
** وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْها إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمينَ مُنْتَقِمُونَ (22)سجده

ستمكارتر از كسى كه به وسيله آيات پروردگارش تذكر داده شود، سپس از آنها روى برگرداند، كيست؟ بى ‏ترديد ما از مجرمان انتقام مى‏ گيريم. (22) سجده‏

**
** أَ هُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلَكْناهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمينَ (37)دخان

آيا اينان [در قدرت و شوكت‏] برترند يا قوم تُبّع، و كسانى كه پيش از آنان بودند؟ ما همه آنان را هلاك كرديم زيرا مجرم بودند (37) دخان

####

#@#@#@ به مجرمان بگو نه ما از جرم شما باز خواست مى شويم ونه شما از ما

**أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرامي وَ أَنَا بَري‏ءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ (35)هود

آيا مشركان مى ‏گويند: پيامبر، اين قرآن را از نزد خود به دروغ ساخته [و به خدا نسبت داده‏] بگو: اگر آن را به دروغ ساخته باشم، گناهم فقط بر عهده خود من است، و من از گناهانى كه شما مرتكب مى ‏شويد، بيزارم. (35) هود

**
** قُلْ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنا وَ لا نُسْئَلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ (25)سباء

بگو: شما از گناه ما بازخواست نخواهيد شد، و ما هم از آنچه شما انجام مى ‏دهيد، بازخواست نخواهيم شد. (25) سباء

####

#@#@#@ در روز قيامت مستضعفان (فكرى ) به مستكبران مى گويند شما باعث جرم ماشديد وآنان پاسخ مى دهند شما خودتان مجرم بوديد

** قالَ الَّذينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذينَ اسْتُضْعِفُوا أَ نَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى‏ بَعْدَ إِذْ جاءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمينَ (32)سباء

مستكبران به آنان مى ‏گويند: آيا ما شما را از هدايت الهى بعد از آنكه به شما رسيد باز داشتيم؟ [نه، باور نداريم‏] بلكه شما خودتان مجرم بوديد. (32) سباء

####

#@#@#@ موسى پروردگارش را خواند كه اينان قومى گنه كارند

** فَدَعا رَبَّهُ أَنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ (22)دخان

[فرعونيان دست از آزردنش برنداشتند و مردم را از ايمان آوردن مانع شدند] پس پروردگارش را خواند كه اينان قومى گناهكارند. (22)دخان

####

#@#@#@ خداوند مى فرمايد آيا مجرمان را چون تسليم شدگان قرار مى دهيم ?

** أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمينَ كَالْمُجْرِمينَ (35)قلم

آ يا ما تسليم شدگان [به فرمان‏ها و احكام خود] را چون مجرمان قرار مى ‏دهيم؟ (35) قلم

####

#@#@#@ مجرمان همواره دردنيا به مومنان مى خنديدند واستهزاء مى كردند

** إِنَّ الَّذينَ أَجْرَمُوا كانُوا مِنَ الَّذينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ (29)مطففين

بدكاران همواره [در دنيا از روى ريشخند و استهزا] به مؤمنان مى ‏خنديدند (29) مطففين

امضای حق باور
آفتاب عمرم رو به افول است نیامدی دل خسته و روحم ملول است نیامدی
دنیای غم به دلم خانه کرد و تو بهر صفای خانه بی صفایم نیامدی
مردم زدرد فراق ای نگار و تو بهر غمگساری دل بیمار نیامدی
دنیا شده آماده دیدار و تو گو ییا به حکمت دادار نیامدی
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
۵-۲۹-۱۳۹۴, ۰۸:۴۷ صبح
ارسال: #6
RE: چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم

53 کلمه ندى يا ندو

#@#@#@ كلمه ندو ويا ندى وازجمله ندا 53 مرتبه در 26 سوره و50 آيه ذكر شده است

#@#@#@ داستان دعوت كافر به ايمان آوردن مانند بانگ زدن بر حيوانى است كه فقط ندا وصدايى مى شنود بدونه مفهوم

** وَ مَثَلُ الَّذينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلاَّ دُعاءً وَ نِداءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ (171)بقره

داستان [دعوت كننده‏] كافران [به ايمان‏]، مانند كسى است كه به حيوانى [براى رهاندنش از خطر] بانگ مى ‏زند، ولى آن حيوان جز آوا و صدا [آن هم آوا و صدايى كه مفهومش را درك نمى ‏كند] نمى‏ شنود. [كافران، در حقيقت‏] كر و لال و كورند به همين سبب [درباره حقايق‏] انديشه نمى ‏كنند. (171) بقره

####

53 در حاليكه ذكريا در محراب عبادت ايستاده بود فرشتگان ندا دادند بر بشارت تولد يحيى

** فَنادَتْهُ الْمَلائِكَةُ وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى‏ مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحينَ (39)آل عمران

پس فرشتگان، او را در حالى كه در محراب عبادت به نماز ايستاده بود، ندا دادند كه: خدا تو را به يحيى بشارت مى دهد، كه تصديق كننده كلمه‏ اى از سوى خدا [يعنى مسيح‏] است و سرور و پيشوا، و [از روى زهد و حيا] نگاهدار خود از مُشتهيات نفسانى، و پيامبرى از شايستگان است. (39) آل عمران

####

53 پروردگارا ماصداى ندا دهنده ايى را شنيديم كه ما را به ايمان دعوت مى كرد ايمان آورديم

** رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادي لِلْإيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ (193) آل عمران

پروردگارا! بى ‏ترديد ما [صداى‏] ندا دهنده‏ اى را شنيديم [كه مردم را] به ايمان فرا مى ‏خواند كه به پروردگارتان ايمان آوريد. پس [ما] ايمان آورديم. پروردگارا! گناهان ما را بيامرز، و بدى ‏هايمان را از ما محو كن، و ما را در زمره نيكوكاران بميران. (193) آل عمران

####

#@#@#@ كسانى كه هنگام نداى نماز تمسخر مى كنند عاقل نيستند وانديشه نمى كنند

** وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ (58) مائده

و چون براى نمازْ ندا در مى ‏دهيد، آن را به مسخره و بازى مى‏ گيرند اين كار زشتشان به سبب اين است كه آنان گروهى هستند كه [در حقايق و معارف‏] انديشه نمى‏ كنند. (58) مائده

####

53خداوند به آدم وحوا ندا زد كه آيا نگفتم از آن ميوه ممنوعه نخوريد و مراقب باشيد اين دشمن آشكارفريبتان ندهد

** فَدَلاَّهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبينٌ (22)اعراف

پس آن دو را با مكر و فريب از مقام و منزلتشان فرود آورد [و به خوردن درخت ممنوعه نزديك كرد]، هنگامى كه از آن درخت چشيدند، شرمگاه بدنشان بر دو نفرشان نمايان شد و هر دو دست به كار چسبانيدن برگ [درختان‏] بهشت به خود شدند و پروردگارشان بر آن دو بانگ زد: آيا من شما را از آن درخت نهى نكردم، وبه شما نگفتم: بى ‏ترديد شيطان براى شما دشمنى آشكار است؟! (22) اعراف

####

53در روز قیامت هدايت يافته گان وستايشگران را ندا مى دهند به پاداش اعمال شايسته اين بهشت را به ارث برديد

** وَ نَزَعْنا ما في‏ صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْري مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (43)اعراف

و آنچه از كينه و خشم در سينه‏ هاى آنان است، بَر مى ‏كنيم [تا در بهشت با خوشى و سلامت كامل كنار هم زندگى كنند] از زير [كاخ‏ها و عمارت‏هاى‏] شان نهرها جارى است و مى‏ گويند: و همه ستايش‏ها ويژه خداست كه ما را به اين [نعمت ها] هدايت كرد، و اگر خدا ما را هدايت نمى ‏كرد هدايت نمى‏ يافتيم، مسلماً پيامبران پروردگارمان حق را به سوى ما آوردند، و ندايشان مى‏ دهند به پاداش اعمال شايسته‏ اى كه همواره انجام مى‏ داديد، اين بهشت را به ارث برديد. (43) اعراف

####

#@#@#@ بهشتيان در قيامت جهنميان را ندا مى دهند كه ما وعده حق را يافتيم شما چه ?مى گويند بلى

** وَ نادى‏ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمينَ (44)اعراف

و بهشتيان، دوزخيان را آواز مى ‏دهند كه: ما آنچه را كه پروردگارمان به ما وعده داده بود، حق يافتيم، آيا شما هم آنچه را كه پروردگارتان وعده داده بود، حق يافتيد؟ گويند: آرى پس آواز دهنده‏اى در ميان آنان آواز دهد كه: لعنت خدا بر ستمكاران باد. (44) اعراف

####

#@#@#@ اهل اعراف به بهشتيانى كه هنوز وارد بهشت نشده اند اما اميد به ورود دارند ندا مى دهند سلام ودرود برشما وگروه ديگر را با سرزنش ندا مى دهندكه جمعيت انسانى وامكانات وتكبر شما عذاب را از شما دفع نكرد

** وَ بَيْنَهُما حِجابٌ وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسيماهُمْ وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ (46)اعراف

و ميان آن دو [گروه بهشتيان و دوزخيان‏] حائلى است، و بر بلنداى آن مردانى [با مقام و منزلت‏ اند] كه هر كدام از دو گروه را به نشانه ‏هايشان مى ‏شناسند، و بهشتيان را كه وارد بهشت نشده‏ اند، ولى ورود به آن را اميد دارند، آواز مى‏ دهند كه: درود بر شما. (46) اعراف

**
** وَ نادى‏ أَصْحابُ الْأَعْرافِ رِجالاً يَعْرِفُونَهُمْ بِسيماهُمْ قالُوا ما أَغْنى‏ عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ (48) اعراف

و اهل اعراف مردانى را كه از نشانه‏ هايشان مى ‏شناسند، آواز مى‏ دهند [و به عنوان سرزنش‏] مى ‏گويند: [امكانات مادى‏و] جمعيت [انسانى‏] شما و تكبّرى كه مى ‏ورزيديد، عذابى را از شما دفع نكرد. (48) اعراف

####

#@#@#@ جهنميان بهشتيان را ندا مى دهند و آب گوارا و رزق طلب مى كنند وآنان پاسخ مى دهند بر كافران حرام است

** وَ نادى‏ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرينَ (50) اعراف

و دوزخيان بهشتيان را آواز مى ‏دهند كه: از آب [خوشگوار] يا از آنچه خدا روزى شما فرموده بر ما فرو ريزيد. پاسخ مى‏ دهند: خدا آب و نعمت هاى بهشتى را بر كافران حرام كرده است. (50) اعراف

####

#@#@#@ در طوفان نوح ؛ نوح فرزندش را ندا داد كه سوار كشتى شو دو با کافران مباشد

** وَ هِيَ تَجْري بِهِمْ في‏ مَوْجٍ كَالْجِبالِ وَ نادى‏ نُوحٌ ابْنَهُ وَ كانَ في‏ مَعْزِلٍ يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرينَ (42)هود

آن كشتى آنان را در ميان موج‏هايى كوه‏آسا حركت مى‏داد، و نوح فرزندش را كه در كنارى بود، بانگ زد كه اى پسرم! همراه ما سوار شو و با كافران مباش. (42) هود

####

53نداى انبياء و خواست آنان از خداوند

**وَ نادى‏ نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْني‏ مِنْ أَهْلي‏ وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمينَ (45)هود

و نوح [پيش از توفان‏] پروردگارش را ندا داد و گفت: پروردگارا! به راستى كه پسرم از خاندان من است و يقيناً وعده ‏ات [به نجات خاندانم‏] حق است و تو بهترين داورانى. (45) هود

**
** إِذْ نادى رَبَّهُ نِداءً خَفِيًّا (3) مريم

{ (ياد كن حكايت او را) یحیی } وقتى كه خداى خود را پنهانى (و از صميم قلب) ندا كرد. (3) مريم

**
** وَ نُوحاً إِذْ نادى‏ مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظيمِ (76)انبياء

و نوح را [ياد كن‏] هنگامى كه پيش از اين [پيامبران ياد شده‏] ندا كرد: [پروردگارا! مرا از اين قوم فاسد و تبهكار نجات بخش.] پس ندايش را اجابت كرديم، و او و خانواده‏اش را از آن اندوه بزرگ نجات داديم. (76) انبياء

**
** وَ أَيُّوبَ إِذْ نادى‏ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمينَ (83)انبياء

و ايوب را [ياد كن‏] هنگامى كه پروردگارش را ندا داد كه: مرا آسيب و سختى رسيده و تو مهربان‏ترين مهربانانى. (83) انبياء

**
** وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى‏ فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ (87) انبياء

و صاحب ماهى [حضرت يونس‏] را [ياد كن‏] زمانى كه خشمناك [از ميان قومش‏] رفت و گمان كرد كه ما [زندگى را] بر او تنگ نخواهيم گرفت، پس در تاريكى ‏ها [ى شب، زير آب، و دل ماهى‏] ندا داد كه: معبودى جز تو نيست تو از هر عيب و نقصى منزّهى، همانا من از ستمكارانم. (87) انبياء

**
** وَ زَكَرِيَّا إِذْ نادى‏ رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْني‏ فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثينَ (89) انبياء

و زكريا را [ياد كن‏] زمانى كه پروردگارش را ندا داد: پروردگارا! مرا تنها [و بى ‏فرزند] مگذار و تو بهترين وارثانى. (89) انبياء

**
** وَ لَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجيبُونَ (75) صافات

و نوح ما را ندا كرد [و ما ندايش را اجابت كرديم‏] پس ما به راستى نيكو اجابت كننده‏ اى هستيم، (75) صافات

**
** وَ نادَيْناهُ أَنْ يا إِبْراهيمُ (104)صافات

و او را ندا داديم كه: اى ابراهيم! (104) صافات

**
** وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى‏ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ (41)ص

و بنده ما ايوب را ياد كن، هنگامى كه پروردگارش را ندا داد كه شيطان [به سبب رنج و شكنجه‏ اى كه دچارش هستم‏] مرا سرزنش و شماتت مى ‏كند [تا از رحمت تو دلسردم كند.] (41) ص

####

53خداوند در روز قيامت به مشركان مى گويد معبودانتان را كه شريك من قرار مى داديد به كمك بطلبيد وصدا بزنيد

** وَ يَوْمَ يَقُولُ نادُوا شُرَكائِيَ الَّذينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجيبُوا لَهُمْ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ مَوْبِقاً (52) كهف

و [ياد كن‏] روزى را كه [خدا به مشركان‏] مى ‏گويد: كسانى [چون فرشتگان، جنّ و بت‏ها را] كه مى‏ پنداشتيد شريكان من [در قدرت و ربوبيّت‏] هستند، صدا بزنيد [تا شما را از عذاب نجات دهند] و پس آنان را صدا مى‏ زنند، ولى پاسخشان را نمى ‏دهند و ميان آنان و معبودهايشان هلاكت‏ گاهى قرار مى ‏دهيم [كه هر نوع رابطه ‏اى را بين آنان ناممكن خواهد ساخت.] (52) كهف

**
** وَ يَوْمَ يُناديهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (62)قصص

و [ياد كن‏] روزى را كه خدا آنان را ندا مى‏ دهد و مى ‏گويد: كجايند معبودانى كه مى‏ پنداشتيد شريكان من [در ربوبيت‏] هستند؟ (62) قصص

**
** وَ يَوْمَ يُناديهِمْ فَيَقُولُ ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلينَ (65)قصص

و روزى كه خدا آنان را ندا مى‏ دهد و مى‏ گويد: چه پاسخى به پيامبران داديد؟ (65) قصص‏

**
** وَ يَوْمَ يُناديهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (74)قصص

و [ياد كن‏] روزى را كه خدا آنان را ندا مى ‏كند و مى ‏گويد: كجايند معبودانى كه مى ‏پنداشتيد شريكان من [در ربوبيت‏] هستند؟ (74) قصص

**
** إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ ما تَخْرُجُ مِنْ ثَمَراتٍ مِنْ أَكْمامِها وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى‏ وَ لا تَضَعُ إِلاَّ بِعِلْمِهِ وَ يَوْمَ يُناديهِمْ أَيْنَ شُرَكائي‏ قالُوا آذَنَّاكَ ما مِنَّا مِنْ شَهيدٍ (47)فصلت

آگاهى و دانش به قيامت [و اينكه چه زمانى برپا مى ‏شود و چه خواهد شد] فقط ويژه اوست و ميوه‏ ها از غلاف‏ هايشان بيرون نمى ‏آيند، و هيچ ماده ‏اى حامله نمى ‏شود و وضع حمل نمى ‏كند مگر به دانش او. و روزى كه [خدا] مشركان را ندا مى ‏دهد: شريكانى كه براى من مى‏ پنداشتيد، كجايند؟ مى ‏گويند: [پس از روشن شدن حقايق بر ما] قاطعانه به تو اعلام مى ‏كنيم كه هيچ گواهى از ميان ما [بر اينكه تو را شريكى هست‏] وجود ندارد (47) فصلت

####

#@#@#@ لوط به قوم همجنس باز خود گفت شما راه تناسل و توالد را قطع مى كنيد و اين منكر را در محافل عمومى مرتكب مى شويد

** أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبيلَ وَ تَأْتُونَ في‏ ناديكُمُ الْمُنْكَرَ فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقينَ (29)عنكبوت

آيا شما با مردان آميزش مى‏ كنيد و راه [توالد و تناسل‏] را قطع مى ‏نماييد و در محفل عمومى خود [در انظار يكديگر] اين كار بسيار زشت را مرتكب مى ‏شويد. پس جواب قوم او جز اين نبود كه گفتند: اگر تو از راستگويانى عذاب خدا را براى ما بياور. (29) عنكبوت

####

#@#@#@ از پايين پاى مريم نداى فرزندش آمد كه غمگين مباش

** فَناداها مِنْ تَحْتِها أَلاَّ تَحْزَني‏ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا (24) مريم

پس كودك از زير [پاى‏] او ندايش داد: غمگين مباش كه پروردگارت از زير [پاى‏] تو نهر آبى پديد آورده است [تا بياشامى و شستشو كنى.] (24) مريم

####

#@#@#@ خداوند موسى را ندا داد

** وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا (52) مريم

و او را از جانب راست طور ندا كرديم، و او را در حالى كه با وى راز گفتيم، مقرّب خود قرار داديم. (52) مريم

**
** فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ يا مُوسى‏ (11)طه

پس چون به آن آتش رسيد، ندا داده شد: اى موسى! (11) طه

**
** فَلَمَّا جاءَها نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ (8)نمل

پس هنگامى كه نزد آن آمد، ندا رسيد كه: پربركت باد آنكه در آتش است و آنكه پيرامون آن است، و منزّه و پاك است خدا كه پروردگار جهانيان است. (8)
نمل

**
** وَ إِذْ نادى‏ رَبُّكَ مُوسى‏ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمينَ (10) شعراء

[ياد كن‏] هنگامى را كه پروردگارت موسى را ندا داد كه: خود را به قوم ستمكار برسان. (10) شعراء

**
** فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَنْ يا مُوسى‏ إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ (30)قصص

چون نزد آن آمد، از جانب راست آن وادى در آن جايگاه مبارك از آن درخت ندا رسيد كه: اى موسى! يقيناً منم خدا پروردگار جهانيان، (30) قصص

**
** وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَيْنا وَ لكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ (46)قصص

و زمانى كه ما موسى را ندا داديم، تو در ناحيه طور نبودى ولى به سبب رحمتى از پروردگارت [سرگذشت موسى را به تو وحى كرديم‏] تا به مردمى كه پيش از تو [تا زمان عيسى‏] بيم‏ دهنده ‏اى براى آنان نيامده بود، بيم دهى تا متذكّر و هوشيار شوند. (46) قصص

**
** إِذْ ناداهُ رَبُّهُ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً (16) ناز عات

هنگامى كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا داد (16) نازعات

####

#@#@#@ بعد از شنيدن آيات كفار به مومنين مى گويند كدام یک از ما دو گروه موقعيت ومنزلتش بيشتر وبهتر است

** وَ إِذا تُتْلى‏ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِلَّذينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَريقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا (73)مريم

و هنگامى كه آيات روشن ما بر آنان خوانده مى ‏شود، كافران به مؤمنان مى ‏گويند: «كدام يك از دو گروه [ما و شما] جايگاهش بهتر، و جلسات انس و مشورتش زيباتر، و بخشش او بيشتر است؟!» (73)مريم

####

#@#@#@ چه بسيار اقوامى كه موقع نزول عذاب فرياد كمك خواهى سر دادند اما نابود شدند

** كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنادَوْا وَ لاتَ حينَ مَناصٍ (3) ص

چه بسيار اقوامى كه پيش از آنان هلاك كرديم كه [وقت نزول عذاب‏] فرياد كمك خواهى سر دادند، در حالى كه وقت گريز و يافتن پناه‏گاه نبود (3) ص

####

#@#@#@ كفار را در قيامت ندا مى دهند كه خشم خداوند بيشتر از خشم خودتان درمورد خودتان است زيرا دعوت به ايمان شديد اما كفر ورزيديد

** إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا يُنادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ (10)غافر

كافران را [پس از ورود به دوزخ‏] ندا مى دهند: مسلماً دشمنى و خشم خدا نسبت به شما از دشمنى و خشم خودتان درباره خودتان بيشتر است زيرا دعوت به ايمان مى‏ شديد پس كفر مى ‏ورزيديد. (10) غافر

####

#@#@#@ حبيب نجار مومن آل فرعون به قومش گفت از روزى براى شما مى ترسم كه يكديگر را براى نجات خود ندا مى دهيد

** وَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنادِ (32) غافر

و اى قوم من! بى ‏ترديد من از روزى كه مردم يكديگر را [براى نجات خود از عذاب‏] ندا مى‏ دهند بر شما مى‏ ترسم (32) غافر

####

#@#@#@ كسانيكه گوششان براى شنيدن ودرك مفاهيم قرآن سنگين است مانند كسى هستند كه گويى از مكان دور ندايش مى دهند

** وَ لَوْ جَعَلْناهُ قُرْآناً أَعْجَمِيًّا لَقالُوا لَوْ لا فُصِّلَتْ آياتُهُ ءَ أَعْجَمِيٌّ وَ عَرَبِيٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذينَ آمَنُوا هُدىً وَ شِفاءٌ وَ الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ في‏ آذانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعيدٍ (44)فصلت

و اگر آن را قرآنى غير عربى قرار داده بوديم قطعاً مى ‏گفتند: چرا آياتش در نهايت روشنى بيان نشده است، آيا [قرآنى‏] غير عربى [و نامفهوم‏] براى [مردمى‏] عرب زبان [و فصيح؟!] بگو: اين كتاب براى كسانى كه ايمان آورده اند، سراسر هدايت و درمان است، و كسانى كه ايمان نمى ‏آورند در گوششان سنگينى است، و آن [با همه روشنى و آشكارى‏اش‏] بر آنان پوشيده و نامفهوم است اينانند كه [گويى‏] از جايى دور ندايشان مى‏ دهند. (44) فصلت

####

#@#@#@ فرعون قومش را ندا داد كه :آيا پادشاهى مصر و يژه من نيست ?

** وَ نادى‏ فِرْعَوْنُ في‏ قَوْمِهِ قالَ يا قَوْمِ أَ لَيْسَ لي‏ مُلْكُ مِصْرَ وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْري مِنْ تَحْتي‏ أَ فَلا تُبْصِرُونَ (51)زخرف

و فرعون در ميان قومش ندا داد: گفت: اى قوم من! آيا حكومت و پادشاهى مصر ويژه من نيست و اين نهرها از زير [كاخ‏هاى‏] من به فرمان من روان نيستند؟ آيا [عظمت و حشمت من و فقر و تهيدستى موسى را] نمى ‏بينيد؟! (51) زخرف

**

**فَحَشَرَ فَنادى‏ (23)فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلىَ(24) نازعات

(فرعون ) پس [قومش را] گرد آورد، و ندا داد (23)و گفت: منم خداى بزرگ شما. (24) نازعات

####

20 روز قيامت گنه كاران فرياد مى زنند و از خازن جهنم ( مالك ) مى خواهند كه مرگ آنان را از خدا بخواهد تا از عذاب نجات پيدا كنند

**وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ (77)زخرف

و فرياد مى‏ زنند: اى مالكِ [دوزخ! بگو:] پروردگارت ما را بميراند [تا از اين عذاب نجات يابيم‏]. [مالك‏] مى ‏گويد: يقيناً شما ماندنى هستيد. (77) زخرف

####

53خداوند به پيامبر مى فرمايد كسانى كه تورا از پشت حجره صدا مى زنند به مقام وحرمت تو معرفت وآگاهى ندارند

** إِنَّ الَّذينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ (4)حجرات

بى ترديد كسانى كه تو را از پشت اطاق ها صدا مى ‏كنند، بيشترشان معرفت و آگاهى [به حرمت و عظمت تو] ندارند. (4) حجرات

####

#@#@#@ روزى كه ندا دهنده از نزد يك ندا مى دهد

** وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَريبٍ (41) ق

و گوش فرا ده روزى كه ندا دهنده از جايى نزديك ندا مى ‏دهد. (41) ق

####

#@#@#@ دشمنان صالح فردى كه قرار بود ناقه را پى كند صدا زدند واو د ست به كار شد

** فَنادَوْا صاحِبَهُمْ فَتَعاطى‏ فَعَقَرَ (29) قمر

پس آنان يارشان را [كه براى پى كردن ناقه آماده اش كرده بودند] فرا خواندند و [او] دست به كار شد و [ماده شتر را] پى كرد. (29) قمر

####

#@#@#@ روز قيامت منافقان مومنان را ندا مى دهند مگر ما با شما نبوديم ؟ آنان پاسخ مى دهند چرا اما شما با نفاق در صدد دشمنى با خدا ورسولش بوديد

** يُنادُونَهُمْ أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قالُوا بَلى‏ وَ لكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَ تَرَبَّصْتُمْ وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (14) حديد

مؤمنان را ندا مى ‏دهند: آيا ما [در دنيا] با شما نبوديم؟ مى ‏گويند: چرا، ولى شما خود را [به سبب نفاق و دشمنى با خدا و رسول‏] در بلا و هلاكت افكنديد و به انتظار [خاموش شدن چراغ اسلام و نابودى پيامبر] نشستيد و [نسبت به حقايق‏] در ترديد بوديد و آرزوها [ى دور و دراز و بى پايه‏] شما را فريفت، تا فرمان خدا [به نابودى شما] در رسيد و [شيطان‏] فريبنده شما را فريب داد. (14) حديد

####

53 اى مومنان به وقت نداى نماز جمعه به سوى ذكر خدا بشتابيد

** يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى‏ ذِكْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (9) جمعه

اى مؤمنان! چون براى نماز روز جمعه ندا دهند، به سوى ذكر خدا بشتابيد، و خريد و فروش را رها كنيد. كه اين [اقامه نماز جمعه و ترك خريد و فروش‏] براى شما بهتر است اگر [به پاداشش‏] معرفت و آگاهى داشتيد. (9)جمعه

####

#@#@#@ هنگام صبح باغبانان همديگر را صدا زدند چون مى خواستند صبح زود ميوه ها را بچينند تا افراد فقير محروم باشند از آن ميوه ها ( با توجه به آيه بعد )

** فَتَنادَوْا مُصْبِحينَ (21) قلم

وهنگام صبح يكديگر را آوازدادند، (21) قلم

####

#@#@#@ پس بر حكم خدايت در هلاك كردن دشمنان صبور باش ومانند ذوالنون ( يونس )نباش كه به خاطر شتاب در هلاكت قومش محبوس شكم ماهى شد و خدا را ندا داد براى نجات خودش

** فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَ لا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نادى‏ وَ هُوَ مَكْظُومٌ (48) قلم

پس در برابر حكم و قضاى پروردگارت [كه هلاك كردن اين طاغيان از راه تدريج است‏] شكيبا باش و مانند صاحب ماهى [يونس‏] مباش [كه شتاب در آمدن عذاب را براى قومش خواست و به اين علت در شكم ماهى محبوس شد] و در آن حال با دلى مالامال از اندوه خدا را ندا داد. (48) قلم‏

####

وقتى گنه كار را با موى پيشانى گرفته وبه طرف عذاب مى برند هركس از قوم وقبيله خود که را بخواند بی فايده است (با توجه به آیه قبل )

** فَلْيَدْعُ نادِيَهُ (17)علق

آن گاه او هر كه از قبيله و عشيره خود را خواهد بخواند (كه از هلاكش برهانند و هيچ كس نتواند). (17) علق

امضای حق باور
آفتاب عمرم رو به افول است نیامدی دل خسته و روحم ملول است نیامدی
دنیای غم به دلم خانه کرد و تو بهر صفای خانه بی صفایم نیامدی
مردم زدرد فراق ای نگار و تو بهر غمگساری دل بیمار نیامدی
دنیا شده آماده دیدار و تو گو ییا به حکمت دادار نیامدی
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط mahdy30na
۵-۳۰-۱۳۹۴, ۱۰:۲۶ صبح (آخرین ویرایش در این ارسال: ۵-۳۰-۱۳۹۴ ۰۸:۵۸ عصر، توسط حق باور.)
ارسال: #7
RE: چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم

@@@@ غر ر در قران

#@#@#@ كلمه غررو مشتقاتش از جمله غرور 27 مرتبه در 14 سوره و21 آيه ذكر شده است

68اى انسان چه چير تو را در برابر پروردگارت مغرور كرده

** يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَريمِ (6)انفطار

اى انسان! چه چيزى تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور كرده است؟ (6) انفطار

####

#@#@#@ گروهى از يهود ونصارا مدعيند كه آنان چند روزى به آتش دوزخ گرفتارند ودر نتيجه مغرور گشته واز حق رويگردان هستند

** ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ وَ غَرَّهُمْ في‏ دينِهِمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ (24) بقره

اين روى گردانى به خاطر آن است كه گفتند: هرگز آتش [دوزخ در روز قيامت‏] جز چند روزى به ما نمى ‏رسد و آنچه همواره افترا و دروغ [به خدا] مى ‏بستند، آنان را در دينشان مغرور كرده است. (24) بقره

####

53خداوند مى فرمايد مبادا وسايل وابزار دنيوى كفار ترا بفريبد

** لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ (196) آل عمران

مبادا رفت و آمد كافران در شهرها [با وسايل و ابزار فراوان و شوكت ظاهرى‏] تو را بفريبد. (196) آل عمران

**
** ما يُجادِلُ في آياتِ اللَّهِ إِلاَّ الَّذينَ كَفَرُوا فَلا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ (4)غافر

تنها كافران در آيات خدا مجادله و ستيزه مى‏ كنند [اينان را هيچ شأن و اعتبارى نيست‏] پس مبادا رفت و آمدشان در شهرها [به خاطر قدرت نمايى، تجارت و ثروتمند شدنشان‏] تو را بفريبد. (4) غافر

####

77شيطان به آنان وعده هاى فريبنده مى دهد

** يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلاَّ غُرُوراً (120)نساء

شيطان به آنان وعده [دروغ‏] مى‏ دهد، و در آرزوها [ى سراب ‏وار] مى ‏اندازد، و جز وعده فريبنده به آنان نمى‏ دهد. (120) نساء

**
** فَدَلاَّهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا
الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبينٌ (22)اعراف

پس آن دو را با مكر و فريب از مقام و منزلتشان فرود آورد [و به خوردن درخت ممنوعه نزديك كرد]، هنگامى كه از آن درخت چشيدند، شرمگاه بدنشان بر دو نفرشان نمايان شد و هر دو دست به كار چسبانيدن برگ [درختان‏] بهشت به خود شدند و پروردگارشان بر آن دو بانگ زد: آيا من شما را از آن درخت نهى نكردم، وبه شما نگفتم: بى‏ ترديد شيطان براى شما دشمنى آشكار است؟! (22) اعراف

**
** وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ وَ عِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلاَّ غُرُوراً (64)

از آنان هر كه را توانستى با آوازت [به سوى باطل‏] برانگيز، و [براى راندنشان به سوى طغيان و گناه‏] با سواره‏ ها و پياده‏ هايت بر آنان بانگ زن، و با آنان [از راه سوق دادنشان به حرام‏] در اموال و [از طريق وسوسه كردنشان به زنا] در اولاد شريك شو، و به آنان وعده [دروغ‏] بده [كه از قيامت، حسابرسى، بهشت و دوزخ خبرى نيست‏] و شيطان آنان را جز از روى باطل و دروغ وعده نمى ‏دهد. (64)

**
** يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (33) لقمان

اى مردم! از پروردگارتان پروا كنيد، و بترسيد از روزى كه هيچ پدرى چيزى [از عذاب‏] از فرزندش دفع نمى ‏كند، و نه هيچ فرزندى دفع كننده چيزى [از عذاب‏] از پدر خويش است. بى‏ ترديد وعده خدا حق است، پس زندگى دنيا شما را نفريبد، و مبادا شيطان شما را به [كرم و رحمت‏] خدا مغرور كند. (33) لقمان‏

**
** أَمَّنْ هذَا الَّذي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ إِنِ الْكافِرُونَ إِلاَّ في‏ غُرُورٍ (20) ملك

آيا آن كيست [از] سپاهتان كه شما را به هنگام نزول عذاب در برابر خداى رحمان يارى دهد؟ كافران جز دچار فريب [شيطان‏] نيستند. (20) ملك

####

#@#@#@ عاقبت كسانيكه دينشان را سرگرمى ‏گرفتند وزندگى دنيا آنان را فريفت

** كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ (185)آل عمران

هر كسى مرگ را مى ‏چشد و بدون ترديد روز قيامت پاداش‏هايتان به طور كامل به شما داده مى‏ شود. پس هر كه را از آتش دور دارند و به بهشت درآورند مسلماً كامياب شده است و زندگى اين دنيا جز كالاى فريبنده نيست. (185) آل عمران‏

**
** وَ ذَرِ الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفيعٌ وَ إِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لا يُؤْخَذْ مِنْها أُولئِكَ الَّذينَ أُبْسِلُوا بِما كَسَبُوا لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَميمٍ وَ عَذابٌ أَليمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ (70) انعام

و كسانى كه دينشان را بازى و سرگرمى گرفتند، و زندگى دنيا آنان را فريفت، و اگذار و [مردم را] با قرآن اندرز ده كه مبادا كسى [در روز قيامت‏] به [كيفر] آنچه [از گناهان‏] مرتكب شده [از رحمت و ثواب‏] محروم ماند [و به هلاكت سپرده شود] و او را جز خدا سرپرست و ياور و شفيعى نباشد و اگر [براى رهايى ‏اش از عذاب‏] هر گونه عوض و فديه‏ اى بدهد از او پذيرفته نشود. آنانند كه به سبب آنچه [از اعمال زشت‏] مرتكب شده‏ اند [از رحمت و ثواب‏] محروم مانده [و به هلاكت سپرده شده‏] اند. و به خاطر آنكه همواره [به آيات الهى‏] كفر مى ‏ورزيدند براى آنان نوشابه‏ اى از آب جوشان و عذابى دردناك است. (70) انعام

**
** الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا وَ ما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ (51) اعراف

آنهايى كه دين خدا را فسوس و بازيچه گرفتند و (متاع) حيات دنيا آنها را مغرور و غافل كرد، امروز ما هم آنها را (به رحمت) در نظر نمى‏ آوريم چنان كه آنان ديدار چنين روزشان را به خاطر نياوردند و آيات ما را انكار مى ‏كردند. (51) اعراف

**
** يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (5)فاطر

اى مردم! بى ‏ترديد وعده خدا [درباره قيامت‏] حق است، پس اين زندگى دنيا [ى زودگذر،] شما را نفريبد و شيطان فريبنده، شما را [به كرم‏] خدا مغرور نكند. (5) فاطر

**
** ذلِكُمْ بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آياتِ اللَّهِ هُزُواً وَ غَرَّتْكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ لا يُخْرَجُونَ مِنْها وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ (35) جاثيه

اين [عذاب‏] براى اين است كه شما آيات خدا را به مسخره گرفته‏ ايد و زندگى دنيا شما را فريفت پس امروز نه آنان را از آتش بيرون آورند و نه از آنان مى ‏خواهند كه [براى به دست آوردن خشنودى خدا] عذرخواهى كنند. (35) جاثيه

**
** اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَديدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ (20)حديد

بدانيد كه زندگى دنيا [يى كه دارنده‏ اش از ايمان و عمل تهى است،] فقط بازى و سرگرمى و آرايش و فخرفروشيتان به يكديگر، و افزون خواهى در اموال و اولاد است، [چنين دنيايى‏] مانند بارانى است كه محصول [سبز و خوش منظره‏ اش‏] كشاورزان را به شگفتى آورد، سپس پژمرده شود و آن را زرد بينى، سپس ريز ريز و خاشاك شود!! [كه براى دنياپرستان بى ‏ايمان‏] در آخرت عذاب سختى است و [براى مؤمنان كه دنياى خود را در راه اطاعت حق و خدمت به خلق به كار گرفتند] از سوى خدا آمرزش و خشنودى است، و زندگى دنيا جز كالاى فريبنده نيست. (20) حديد

####

L#@#@#@ براى هر پيامبرى دشمنانى از شياطين جن وانس كه با سخنان فريبنده ظاهراً زيبا مردم را فريب مى دادند

وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحي‏ بَعْضُهُمْ إِلى‏ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ (112)انعام

و اين گونه براى هر پيامبرى دشمنانى از شياطين انس و جن قرار داديم، كه براى فريب مردم همواره گفتارى باطل ولى به ظاهر آراسته و دلپسند به يكديگر القاء مى ‏كنند، و اگر پروردگارت مى ‏خواست چنين نمى‏ كردند، پس آنان و آنچه را به دروغ به هم مى ‏بافند واگذار. (112) انعام

####

#@#@#@ روز قيامت خداوند به جن وانس هشدار مى دهد مگر برايتان پيامبران نيامدند گواهى مى دهند بر جهالت خودشان ؛ زندگى دنيا آنان را مغرور كرد

** يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرينَ (130)انعام

[در قيامت خطاب مى ‏رسد:] اى گروه جن و انس! آيا براى شما از جنس خودتان پيامبرانى نيامدند كه همواره آيات مرا بر شما مى ‏خواندند و شما را از ديدار امروزتان هشدار مى ‏دادند؟ مى‏ گويند: ما به زيان خود گواهى مى‏ دهيم [كه: آمدند، ولى ما تكذيبشان كرديم‏] و [جلوه‏ هاى پر زرق و برق‏] زندگى دنيا آنان را فريفت، و [اكنون در اين عرصه هول‏انگيز] به زيان خود گواهى مى‏ دهند كه [در دنيا] كافر بودند. (130) انعام


ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏8، ص: 278

همه اصناف را در بردارد. در اينجا خداوند متعال بيان ميكند كه پيامبران را بمنظور اتمام حجت و ترسانيدن از عواقب كارهاى زشت، بسوى آنها فرستاده است. اين خطاب متوجه جن و انس است. علت اينكه مى‏ گويد، پيامبرانى از شما، در حالى كه پيامبران انسان هستند، نه جن، اين است كه جانب انسان را غلبه داده است. چنان كه مى ‏فرمايد «يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ» (الرحمن 22) يعنى از آب شور و شيرين، لؤلؤ و مرجان خارج ميشود، در حالى كه لؤلؤ از آب شور خارج ميشود نه از آب شيرين.

مردم هم در محاورت خود جانب يكى را غلبه مى‏ دهند. مثلا يكى ميگويد، نان و شير خوردم. در حالى كه نان را خورده و شير را نوشيده است. عقيده بيشتر مفسران و زجاج و رمانى همين است.

ضحاك گويد: همانطورى كه پيامبرانى بسوى انسانها فرستاده شد، پيامبرانى هم بسوى پريان فرستاده شده‏ اند. كلبى گويد: پيامبران بسوى آدميان فرستاده مى‏ شدند.

اما حضرت محمد ص مبعوث بسوى آدميان و پريان است. ابن عباس گويد: پيامبران بسوى آدميان فرستاده مى‏ شدند. سپس آنها يكى از پريان را بسوى آنها مى ‏فرستادند. مجاهد گويد: رسولان از آدميان و ترسانندگان از پريانند.

####

#@#@#@ منافقان گفتند كه مومنان را دينشان فريفت كه با امكانات كم به نبرد حاضر شدند ؛ غافل از اينكه مومنان توكل به خدا كردند

** إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دينُهُمْ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ (49) انفال

و [ياد كنيد] هنگامى را كه منافقان و آنان كه در دل‏هايشان بيمارى [شك و ترديد نسبت به حقايق‏] است، مى‏ گفتند: مؤمنان را دينشان [با اين جمعيت اندك و اسلحه ناچيز براى شركت در ميدان نبرد] فريفت، و [آنان باور نمى ‏كردند كه‏] هر كس بر خدا توكل كند [بى ‏ترديد پيروز مى ‏شود] زيرا خدا تواناى شكست‏ ناپذير و حكيم است. (49) انفال

**
** وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلاَّ غُرُوراً (12)احزاب

و آن گاه كه منافقان و آنان كه در دل‏هايشان بيمارى [ضعف ايمان‏] بود، مى‏ گفتند: خدا و پيامبرش جز به فريب ما را وعده [پيروزى‏] نداده ‏اند! (12) احزاب

**
** يُنادُونَهُمْ أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قالُوا بَلى‏ وَ لكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَ تَرَبَّصْتُمْ وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (14)حديد

( منافقان )مؤمنان را ندا مى‏ دهند: آيا ما [در دنيا] با شما نبوديم؟ مى‏ گويند: چرا، ولى شما خود را [به سبب نفاق و دشمنى با خدا و رسول‏] در بلا و هلاكت افكنديد و به انتظار [خاموش شدن چراغ اسلام و نابودى پيامبر] نشستيد و [نسبت به حقايق‏] در ترديد بوديد و آرزوها [ى دور و دراز و بى پايه‏] شما را فريفت، تا فرمان خدا [به نابودى شما] در رسيد و [شيطان‏] فريبنده شما را فريب داد. (14) حديد

####

#@#@#@ ستمكاران جز ازروى فريب به يكديگر وعده نمى دهند

** قُلْ أَ رَأَيْتُمْ شُرَكاءَكُمُ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُوني‏ ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً فَهُمْ عَلى‏ بَيِّنَةٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلاَّ غُرُوراً (40)فاطر

بگو: از [قدرت و تدبير] معبودانتان كه به جاى خدا مى ‏پرستيد، مرا خبر دهيد، به من نشان دهيد كه چه چيزى از زمين را آفريده‏ اند يا اينكه شركتى [با خدا] در آفرينش آسمان‏ها دارند، يا به آنان كتابى داده ‏ايم كه از آن [بر حقّانيّت اعتقاد و ادعاى خود] دليل و برهانى دارند؟ [چنين نيست‏] بلكه ستمكاران يكديگر را جز از روى فريب وعده نمى‏ دهند. (40) فاطر



53#@#@#@ 53


بسم الله الرحمن الرحيم

@@@@ لبس در قرآن

#@#@#@ كلمه لبس ومشتقاتش 23 مرتبه در 13 سوره و20 آيه ذكر شده است

53حق را با باطل نپوشانيد كه تشخيص آن براى مردم سخت شود

** وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (42) بقره

و حق را با باطل مخلوط نكنيد [تا تشخيص دادنشان بر مردمِ جوياى حق دشوار نشود]، وحق را [كه قرآن وپيامبر است‏] در حالى كه مى‏ دانيد [و مى ‏شناسيد، از مردم‏] پنهان نكنيد. (42) بقره

**
** يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (71)آل عمران

اى اهل كتاب! چرا در حالى كه [به حقايق و واقعيات‏] آگاهيد، حق را به باطل مُشتبه مى‏ كنيد، و حق را پنهان مى‏ داريد [تا مردم گمراه بمانند؟] (71) آل عمران

####

53شما براى همسرانتان لباسيد وآنان نيز براى شما

** أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلى‏ نِسائِكُمْ هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفا عَنْكُمْ فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَ ابْتَغُوا ما كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (187)بقره

در شبِ روزهايى كه روزه‏ دار هستيد، آميزش با زنانتان براى شما حلال شد. آنان براى شما لباسند و شما براى آنان لباسيد. خدا مى ‏دانست كه شما [پيش از حلال شدن اين كار] به خود خيانت مى ‏كرديد، پس توبه شما را پذيرفت و از شما در گذشت. اكنون [آزاد هستيد كه‏] با آنان آميزش كنيد و آنچه را خدا [در اين كار] براى شما مقرّر داشته [از فضيلت، ثواب، پاكدامنى از حرام و فرزند شايسته‏] طلب كنيد. و بخوريد و بياشاميد تا رشته سپيد [صبح‏] از رشته سياه [شب‏] براى شما آشكار شود سپس روزه را تا شب به پايان بريد. و در حالى كه در مساجد معتكف هستيد با زنان آميزش نكنيد. اينها حدود خداست، به آنها نزديك نشويد. خدا اين گونه آياتش را براى مردم بيان مى‏ كند تا [از مخالفت اوامر و نواهى او] بپرهيزند. (187) بقره

####

#@#@#@ كفار مى گفتند چرا فرشته برما بهخ عنوان پیامبر نازل نمى شود خداوند ميفرمايد اگر فرشته ايى راهم رسول قرار مى داديم به شكل مرد ظاهر مى كرديم


** وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً لَجَعَلْناهُ رَجُلاً وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ (9)انعام

[اين مغالطه‏ گران لجوج مى‏ گويند: چرا پيامبر از جنس فرشتگان نيست؟] اگر او را فرشته‏ اى قرار مى ‏داديم، يقيناً وى را به شكل مردى در مى ‏آورديم، و قطعاً حقيقت را همانطور كه آنان بر ديگران مُشتبه مى‏ كنند [به سزاى لجاجتشان‏] بر خود آنان مُشتبه مى ‏ساختيم، [تا بر فرض پيامبر قرار دادن فرشته، باز بگويند: چرا پيامبرى از جنس بشر براى ما قرار داده است؟] (9)

####

#@#@#@ بگو خداوند قادر است از بالا ويا پايين ‏عذاب بفرستد ويا اختلاف وپراگندگى در افكند

** قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى‏ أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَ يُذيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ (65)انعام

بگو: او تواناست كه از بالاى سرتان يا از زير پاهايتان عذابى بر شما برانگيزد، يا شما را گروه گروه و حزب حزب به جان هم اندازد، [تا وضعتان به اختلافات سنگين و كينه‏ هاى سخت بيانجامد،] و مزه تلخ جنگ و خونريزى را به هر گروه شما به وسيله گروه ديگر بچشاند با تأمل بنگر چگونه آيات خود را به صورت‏هاى گوناگون بيان مى ‏كنيم تا بفهمند. (65)انعام

####

53ره يافته گان كسانى هستند كه ايمان آوردند وايمانشان را به شرك ‏نياميختند

** الَّذينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ (82) انعام

كسانى كه ايمان آوردند و ايمانشان را به ستمى [چون شرك‏] نياميختند، ايمنى [از عذاب‏] براى آنان است، و آنان راه يافتگانند. (82) انعام

####

#@#@#@ برای نظر بسيارى از مشركان بت ها عمل كشتن فرزندان آنان را نيكو جلوه داد تا هلاكشان كنند

** وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثيرٍ مِنَ الْمُشْرِكينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دينَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ (137)انعام

و همچنين در نظر بسيارى از مشركان، عمل كشتن فرزندان را بتهاى ايشان نيكو جلوه داده تا آنكه آنان را با اين عمل هلاك سازند و در دين فطريشان به غلط و اشتباه اندازند. و اگر خدا مى‏ خواست چنين نمى ‏كردند، پس آنها را با آنچه (از خرافات) مى‏ بافند واگذار. (137) انعام

####

#@#@#@ لباس تقوى نيكوترين لباس است ؛مبادا شيطان شما را فريب دهد چنان كه پدر ومادر شما را در حالى از بهشت راند كه جامه از تن آنان بركند

** يا بَني‏ آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُواري سَوْآتِكُمْ وَ ريشاً وَ لِباسُ التَّقْوى‏ ذلِكَ خَيْرٌ ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ (26)اعراف

اى فرزندان آدم، محققا ما لباسى كه ستر عورات شما كند و جامه‏ هايى كه به آن تن را بياراييد براى شما فرستاديم، و لباس تقوا نيكوترين جامه است. اين سخنان همه از آيات خداست (كه به بندگان فرستاديم) شايد خدا را ياد آرند. (26) اعراف

**
** يا بَني‏ آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما إِنَّهُ يَراكُمْ هُوَ وَ قَبيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطينَ أَوْلِياءَ لِلَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ (27)اعراف

اى فرزندان آدم، مبادا شيطان شما را فريب دهد چنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون كرد، در حالى كه جامه از تن آنان بر مى كند تا قبايح آنان را در نظرشان پديدار كند، همانا آن شيطان و بستگانش شما را مى‏ بينند از جايى كه شما آنها را نمى ‏بينيد. ما نوع شيطان را دوستدار و سرپرست كسانى قرار دادايم كه ايمان نمى ‏آورند. (27) اعراف

####

#@#@#@ اوست كه دريا را مسخر شما كرد تا از ان گوشت تازه بخوريد وزينتى كه شما را بپوشاند

** وَ هُوَ الَّذي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها وَ تَرَى الْفُلْكَ مَواخِرَ فيهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (14)نحل

و اوست كه دريا را رام و مسخّر كرد تا از آن گوشت تازه بخوريد، و زينتى را كه مى ‏پوشيد از آن بيرون آوريد و در آن كشتى‏ ها را مى بينى كه آب را مى ‏شكافند [تا شما را براى حمل كالا، تجارت و داد و ستد جابجا كنند] و براى اينكه از فضل واحسان خدا طلب كنيد و [در نهايت‏] به سپاس گزارى خدا برخيزيد. (14) نحل

**
** وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها وَ تَرَى الْفُلْكَ فيهِ مَواخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (12)فاطر

دو دريا مساوى نيستند، اين يكى شيرين و از بين برنده تشنگى و نوشيدنش گوارا و آن يكى شور و تلخ است و از هر يك گوشتى تازه مى‏ خوريد و زينتى كه آن را مى ‏پوشيد، استخراج مى‏ كنيد. و كشتى ‏ها را در آن مى ‏بينى كه آب را مى‏ شكافند و مى‏ روند تا شما [با رسيدن به مقاصد و هدف هايتان‏] از فضل او بجوييد و باشد كه سپاس گزارى كنيد. (12) فاطر

####

#@#@#@ خداوند مثلى مى زند از افراد ناسپاسى كه كفران نعمت كردند وبه بلاى گرسنگى وترس مبتلا شدند

** وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ (112)نحل

و خدا [براى پندآموزى به ناسپاسان‏] مَثَلى زده است: شهرى را كه امنيت و آسايش داشت و رزق و روزىِ [مردمش‏] به فراوانى از همه جا برايش مى ‏آمد، پس نعمت خدا را ناسپاسى كردند، در نتيجه خدا به كيفر اعمالى كه همواره مرتكب مى ‏شدند، بلاى گرسنگى و ترس فراگير را به آنان چشانيد. (112) نحل

####

53 لباس بهشتيان از ديباى نازك وستبر وبه رنگ سبز

** أُولئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ يَلْبَسُونَ ثِياباً خُضْراً مِنْ سُنْدُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُتَّكِئينَ فيها عَلَى الْأَرائِكِ نِعْمَ الثَّوابُ وَ حَسُنَتْ مُرْتَفَقاً (31)كهف

براى آنان بهشت‏ هاى جاودانى است كه از زير درختانش نهرها جارى است، در حالى كه در آنجا بر تخت‏ها تكيه دارند با دستبندهايى از طلا آراسته مى ‏شوند، و جامه‏ هايى سبز از ديباى نازك و سِتبر مى ‏پوشند، چه پاداش خوبى و چه آسايش‏گاه نيكويى. (31) كهف

**
** إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فيها حَريرٌ (23)حج

بى ‏ترديد خدا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده ‏اند، در بهشت‏هايى درمى ‏آورد كه از زير درختانش نهرها جارى است، در آنجا با دستبندهايى از طلا و مرواريد آرايش مى‏ شوند، و لباسشان در آنجا حرير است. (23) حج

**
** جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يُحَلَّوْنَ فيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فيها حَريرٌ (33) فاطر

[پاداششان‏] بهشت‏هاى جاودانه‏ اى [است‏] كه در آنها درآيند، در آنجا با دستبندهايى از طلا و مرواريد آرايش مى ‏شوند، و لباسشان در آنجا حرير است. (33)فاطر

**
** يَلْبَسُونَ مِنْ سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُتَقابِلينَ (53) دخان

لباس‏هايى از حرير نازك و ديباى ضخيم مى ‏پوشند در حالى كه برابر هم مى‏ نشينند. (53) دخان

####

#@#@#@ صنعت زره دفاعى را براى نفع شما به داوود آموختيم

** وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شاكِرُونَ (80)انبياء

و به سود شما صنعتِ ساختنِ پوشش‏هاى دفاعى را به او آموختيم تا شما را از [آسيب‏] جنگ‏تان محافظت نمايد، پس آيا شما شكرگزار حق هستيد؟ (80) انبياء

####

#@#@#@ اوست كه براى شما شب را پوشش آرامش و خواب وروز را براى پراكنده شدن وفعاليت

** وَ هُوَ الَّذي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِباساً وَ النَّوْمَ سُباتاً وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً (47)فرقان

و اوست كه شب را براى شما پوشش، و خواب را مايه استراحت و آرامش، و روز را [زمان‏] پراكنده شدن [جهت فعاليت و كوشش‏] قرار داد. (47) فرقان

**
** وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً (10) نباء

و (پرده سياه) شب را ساتر (احوال خلق) گردانيديم. (10) نباء

####

53آيا در خلقت اوليه بشر در مانديم كه در خلقت معاد او در مانيم ?

** أَ فَعَيينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ في‏ لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَديدٍ (15)ق

آيا در اول بار كه آفرينش را آورديم هيچ درمانديم؟ (پس در خلقت معاد ديگر بار هم عاجز نيستيم) بلكه اين منكران در شك و ريب از خلقت نو (و نشئه معاد) اند. (15) ق

امضای حق باور
آفتاب عمرم رو به افول است نیامدی دل خسته و روحم ملول است نیامدی
دنیای غم به دلم خانه کرد و تو بهر صفای خانه بی صفایم نیامدی
مردم زدرد فراق ای نگار و تو بهر غمگساری دل بیمار نیامدی
دنیا شده آماده دیدار و تو گو ییا به حکمت دادار نیامدی
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
۶-۲-۱۳۹۴, ۰۳:۱۹ عصر
ارسال: #8
RE: چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم

#@#@ غر ر در قران

#@#@#@ كلمه غررو و مشتقاتش از جمله غرور 27 مرتبه در 14 سوره و21 آيه ذكر شده است

53اى انسان چه چير تو را در برابر پروردگارت مغرور كرده

** يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَريمِ (6)انفطار

اى انسان! چه چيزى تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور كرده است؟ (6) انفطار

####

#@#@#@ گروهى از يهود ونصارا مدعيند كه آنان چند روزى به آتش دوزخ گرفتارند ودر نتيجه مغرور گشته واز حق رويگردان هستند

** ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ وَ غَرَّهُمْ في‏ دينِهِمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ (24) بقره

اين روى گردانى به خاطر آن است كه گفتند: هرگز آتش [دوزخ در روز قيامت‏] جز چند روزى به ما نمى‏ رسد و آنچه همواره افترا و دروغ [به خدا] مى‏ بستند، آنان را در دينشان مغرور كرده است. (24) بقره

####

#@#@#@ خداوند مى فرمايد مبادا وسايل وابزار دنيوى كفار ترا بفريبد

** لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ (196) آل عمران

مبادا رفت و آمد كافران در شهرها [با وسايل و ابزار فراوان و شوكت ظاهرى‏] تو را بفريبد. (196) آل عمران

**
** ما يُجادِلُ في آياتِ اللَّهِ إِلاَّ الَّذينَ كَفَرُوا فَلا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ (4)غافر

تنها كافران در آيات خدا مجادله و ستيزه مى ‏كنند [اينان را هيچ شأن و اعتبارى نيست‏] پس مبادا رفت و آمدشان در شهرها [به خاطر قدرت نمايى، تجارت و ثروتمند شدنشان‏] تو را بفريبد. (4) غافر

####

#@#@#@ شيطان به آنان وعده هاى فريبنده مى دهد

** يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلاَّ غُرُوراً (120)نساء

شيطان به آنان وعده [دروغ‏] مى‏ دهد، و در آرزوها [ى سراب ‏وار] مى ‏اندازد، و جز وعده فريبنده به آنان نمى ‏دهد. (120) نساء

**
** فَدَلاَّهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبينٌ (22)اعراف

پس آن دو را با مكر و فريب از مقام و منزلتشان فرود آورد [و به خوردن درخت ممنوعه نزديك كرد]، هنگامى كه از آن درخت چشيدند، شرمگاه بدنشان بر دو نفرشان نمايان شد و هر دو دست به كار چسبانيدن برگ [درختان‏] بهشت به خود شدند و پروردگارشان بر آن دو بانگ زد: آيا من شما را از آن درخت نهى نكردم، وبه شما نگفتم: بى‏ ترديد شيطان براى شما دشمنى آشكار است؟! (22) اعراف

**
** وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ وَ عِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلاَّ غُرُوراً (64)

از آنان هر كه را توانستى با آوازت [به سوى باطل‏] برانگيز، و [براى راندنشان به سوى طغيان و گناه‏] با سواره‏ ها و پياده‏ هايت بر آنان بانگ زن، و با آنان [از راه سوق دادنشان به حرام‏] در اموال و [از طريق وسوسه كردنشان به زنا] در اولاد شريك شو، و به آنان وعده [دروغ‏] بده [كه از قيامت، حسابرسى، بهشت و دوزخ خبرى نيست‏] و شيطان آنان را جز از روى باطل و دروغ وعده نمى دهد. (64)

**
** يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (33) لقمان

اى مردم! از پروردگارتان پروا كنيد، و بترسيد از روزى كه هيچ پدرى چيزى [از عذاب‏] از فرزندش دفع نمى ‏كند، و نه هيچ فرزندى دفع كننده چيزى [از عذاب‏] از پدر خويش است. بى‏ ترديد وعده خدا حق است، پس زندگى دنيا شما را نفريبد، و مبادا شيطان شما را به [كرم و رحمت‏] خدا مغرور كند. (33) لقمان‏

**
** أَمَّنْ هذَا الَّذي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ إِنِ الْكافِرُونَ إِلاَّ في‏ غُرُورٍ (20) ملك

آيا آن كيست [از] سپاهتان كه شما را به هنگام نزول عذاب در برابر خداى رحمان يارى دهد؟ كافران جز دچار فريب [شيطان‏] نيستند. (20) ملك

####

#@#@#@ عاقبت كسانيكه دينشان را سرگرمى ‏گرفتند وزندگى دنيا آنان را فريفت

** كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ (185)آل عمران

هر كسى مرگ را مى ‏چشد و بدون ترديد روز قيامت پاداش‏هايتان به طور كامل به شما داده مى ‏شود. پس هر كه را از آتش دور دارند و به بهشت درآورند مسلماً كامياب شده است و زندگى اين دنيا جز كالاى فريبنده نيست. (185) آل عمران‏

**
** وَ ذَرِ الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفيعٌ وَ إِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لا يُؤْخَذْ مِنْها أُولئِكَ الَّذينَ أُبْسِلُوا بِما كَسَبُوا لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَميمٍ وَ عَذابٌ أَليمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ (70) انعام

و كسانى كه دينشان را بازى و سرگرمى گرفتند، و زندگى دنيا آنان را فريفت، و اگذار و [مردم را] با قرآن اندرز ده كه مبادا كسى [در روز قيامت‏] به [كيفر] آنچه [از گناهان‏] مرتكب شده [از رحمت و ثواب‏] محروم ماند [و به هلاكت سپرده شود] و او را جز خدا سرپرست و ياور و شفيعى نباشد و اگر [براى رهايى ‏اش از عذاب‏] هر گونه عوض و فديه اى بدهد از او پذيرفته نشود. آنانند كه به سبب آنچه [از اعمال زشت‏] مرتكب شده‏ اند [از رحمت و ثواب‏] محروم مانده [و به هلاكت سپرده شده‏] اند. و به خاطر آنكه همواره [به آيات الهى‏] كفر مى ‏ورزيدند براى آنان نوشابه‏ ى از آب جوشان و عذابى دردناك است. (70) انعام

**
** الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا وَ ما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ (51) اعراف

آنهايى كه دين خدا را فسوس و بازيچه گرفتند و (متاع) حيات دنيا آنها را مغرور و غافل كرد، امروز ما هم آنها را (به رحمت) در نظر نمى ‏آوريم چنان كه آنان ديدار چنين روزشان را به خاطر نياوردند و آيات ما را انكار مى‏ كردند. (51) اعراف

**
** يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (5)فاطر

اى مردم! بى ‏ترديد وعده خدا [درباره قيامت‏] حق است، پس اين زندگى دنيا [ى زودگذر،] شما را نفريبد و شيطان فريبنده، شما را [به كرم‏] خدا مغرور نكند. (5) فاطر

**
** ذلِكُمْ بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آياتِ اللَّهِ هُزُواً وَ غَرَّتْكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ لا يُخْرَجُونَ مِنْها وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ (35) جاثيه

اين [عذاب‏] براى اين است كه شما آيات خدا را به مسخره گرفته‏ ايد و زندگى دنيا شما را فريفت پس امروز نه آنان را از آتش بيرون آورند و نه از آنان مى ‏خواهند كه [براى به دست آوردن خشنودى خدا] عذرخواهى كنند. (35) جاثيه

**
** اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَديدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ (20)حديد

بدانيد كه زندگى دنيا [يى كه دارنده‏ اش از ايمان و عمل تهى است،] فقط بازى و سرگرمى و آرايش و فخرفروشيتان به يكديگر، و افزون خواهى در اموال و اولاد است، [چنين دنيايى‏] مانند بارانى است كه محصول [سبز و خوش منظره ‏اش‏] كشاورزان را به شگفتى آورد، سپس پژمرده شود و آن را زرد بينى، سپس ريز ريز و خاشاك شود!! [كه براى دنياپرستان بى‏ ايمان‏] در آخرت عذاب سختى است و [براى مؤمنان كه دنياى خود را در راه اطاعت حق و خدمت به خلق به كار گرفتند] از سوى خدا آمرزش و خشنودى است، و زندگى دنيا جز كالاى فريبنده نيست. (20) حديد

####

#@#@#@ براى هر پيامبرى دشمنانى از شياطين جن وانس كه با سخنان فريبنده ظاهراً زيبا مردم را فريب مى دادند

** وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحي‏ بَعْضُهُمْ إِلى‏ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ (112)انعام

و اين گونه براى هر پيامبرى دشمنانى از شياطين انس و جن قرار داديم، كه براى فريب مردم همواره گفتارى باطل ولى به ظاهر آراسته و دلپسند به يكديگر القاء مى ‏كنند، و اگر پروردگارت مى ‏خواست چنين نمى ‏كردند، پس آنان و آنچه را به دروغ به هم مى ‏بافند واگذار. (112) انعام

####

#@#@#@ روز قيامت خداوند به جن وانس هشدار مى دهد مگر برايتان پيامبران نيامدند گواهى مى دهند بر جهالت خودشان ؛ زندگى دنيا آنان را مغرور كرد

** يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرينَ (130)انعام

[در قيامت خطاب مى‏ رسد:] اى گروه جن و انس! آيا براى شما از جنس خودتان پيامبرانى نيامدند كه همواره آيات مرا بر شما مى‏ خواندند و شما را از ديدار امروزتان هشدار مى‏ دادند؟ مى‏ گويند: ما به زيان خود گواهى مى‏ دهيم [كه: آمدند، ولى ما تكذيبشان كرديم‏] و [جلوه‏ هاى پر زرق و برق‏] زندگى دنيا آنان را فريفت، و [اكنون در اين عرصه هول‏ انگيز] به زيان خود گواهى مى‏ دهند كه [در دنيا] كافر بودند. (130) انعام


ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏8، ص: 278

همه اصناف را در بردارد. در اينجا خداوند متعال بيان ميكند كه پيامبران را بمنظور اتمام حجت و ترسانيدن از عواقب كارهاى زشت، بسوى آنها فرستاده است. اين خطاب متوجه جن و انس است. علت اينكه مى ‏گويد، پيامبرانى از شما، در حالى كه پيامبران انسان هستند، نه جن، اين است كه جانب انسان را غلبه داده است. چنان كه مى ‏فرمايد «يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ» (الرحمن 22) يعنى از آب شور و شيرين، لؤلؤ و مرجان خارج ميشود، در حالى كه لؤلؤ از آب شور خارج ميشود نه از آب شيرين.

مردم هم در محاورت خود جانب يكى را غلبه مى‏ دهند. مثلا يكى ميگويد، نان و شير خوردم. در حالى كه نان را خورده و شير را نوشيده است. عقيده بيشتر مفسران و زجاج و رمانى همين است.
ضحاك گويد: همانطورى كه پيامبرانى بسوى انسانها فرستاده شد، پيامبرانى هم بسوى پريان فرستاده شده ‏اند. كلبى گويد: پيامبران بسوى آدميان فرستاده مى ‏شدند.
اما حضرت محمد ص مبعوث بسوى آدميان و پريان است. ابن عباس گويد: پيامبران بسوى آدميان فرستاده مى‏ شدند. سپس آنها يكى از پريان را بسوى آنها مى ‏فرستادند. مجاهد گويد: رسولان از آدميان و ترسانندگان از پريانند.

####

#@#@#@ منافقان گفتند كه مومنان را دينشان فريفت كه با امكانات كم به نبرد حاضر شدند ؛ آنها غافل از اين بودند كه مومنان توكل به خدا كردند

** إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دينُهُمْ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ (49) انفال

و [ياد كنيد] هنگامى را كه منافقان و آنان كه در دل‏هايشان بيمارى [شك و ترديد نسبت به حقايق‏] است، مى‏ گفتند: مؤمنان را دينشان [با اين جمعيت اندك و اسلحه ناچيز براى شركت در ميدان نبرد] فريفت، و [آنان باور نمى كردند كه‏] هر كس بر خدا توكل كند [بى‏ ترديد پيروز مى‏ شود] زيرا خدا تواناى شكست‏ ناپذير و حكيم است. (49) انفال

**
** وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلاَّ غُرُوراً (12)احزاب

و آن گاه كه منافقان و آنان كه در دل‏هايشان بيمارى [ضعف ايمان‏] بود، مى‏ گفتند: خدا و پيامبرش جز به فريب ما را وعده [پيروزى‏] نداده‏ اند! (12) احزاب

**
** يُنادُونَهُمْ أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قالُوا بَلى‏ وَ لكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَ تَرَبَّصْتُمْ وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (14)حديد

( منافقان )مؤمنان را ندا مى‏ دهند: آيا ما [در دنيا] با شما نبوديم؟ مى ‏گويند: چرا، ولى شما خود را [به سبب نفاق و دشمنى با خدا و رسول‏] در بلا و هلاكت افكنديد و به انتظار [خاموش شدن چراغ اسلام و نابودى پيامبر] نشستيد و [نسبت به حقايق‏] در ترديد بوديد و آرزوها [ى دور و دراز و بى پايه‏] شما را فريفت، تا فرمان خدا [به نابودى شما] در رسيد و [شيطان‏] فريبنده شما را فريب داد. (14) حديد

####

#@#@#@ ستمكاران جز ازروى فريب به يكديگر وعده نمى دهند

** قُلْ أَ رَأَيْتُمْ شُرَكاءَكُمُ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُوني‏ ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً فَهُمْ عَلى‏ بَيِّنَةٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلاَّ غُرُوراً (40)فاطر

بگو: از [قدرت و تدبير] معبودانتان كه به جاى خدا مى‏ پرستيد، مرا خبر دهيد، به من نشان دهيد كه چه چيزى از زمين را آفريده‏ اند يا اينكه شركتى [با خدا] در آفرينش آسمان‏ها دارند، يا به آنان كتابى داده ‏ايم كه از آن [بر حقّانيّت اعتقاد و ادعاى خود] دليل و برهانى دارند؟ [چنين نيست‏] بلكه ستمكاران يكديگر را جز از روى فريب وعده نمى ‏دهند. (40) فاطر

********************************************************************************​*******************************
بسم الله الرحمن الرحیم

#@#@ كلمه مكر در قران

#@#@#@ كلمه مكر ومشتقاتش 43 مرتبه در 14 سوره و23 آيه ذكر شده است

#@#@#@ يهود با خدا مكر كردند وخدا هم كه بهترين مكر كنندگان است با آنها مكر كرد

** وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرينَ (54)آل عمران

يهود با خدا مكر كردند و خدا هم در مقابل با آنها مكر كرد، و خدا از همه بهتر تواند مكر كرد. (54) آل عمران

####

#@#@#@ ما رؤساى ستمكار هر ديارى را قرار داديم كه با مردم آن ديار مكر كنند اما انها در حقيقت به خودشان مكر مى كردند

** وَ كَذلِكَ جَعَلْنا في‏ كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِميها لِيَمْكُرُوا فيها وَ ما يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ (123)انعام

و همچنين ما قرار داديم كه در هر ديارى رؤساى بدكار ستمگر (با مردم آنجا) مكر انديشند، و در حقيقت مكر جز با خويشتن نمى ‏كنند و به اين هم آگاه نيستند. (123) انعام

####

#@#@#@ خدا بزودى مجرمان را خوار مى كند به جهت مكرى كه مى انديشند

** وَ إِذا جاءَتْهُمْ آيَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتى‏ مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ سَيُصيبُ الَّذينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذابٌ شَديدٌ بِما كانُوا يَمْكُرُونَ (124) انعام

و چون آيتى براى (هدايت) آنها آمد گفتند: ما ايمان نياوريم تا مانند آنچه به رسولان خدا داده شد به ما نيز داده شود. خدا بهتر مى‏ داند كه در كجا رسالت خود را مقرر دارد. به زودى مجرمان را خدا خوار سازد و عذابى سخت به واسطه مكرى كه مى‏ انديشيدند بر آنان فرو فرستد. (124) انعام

####

#@#@#@ فقط مردم زيانكار از مكر خداوند غافل مى شوند

** أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ (99)اعراف

آيا از مكر خدا (يعنى آزمايش و مجازات خدا) غافل و ايمن گرديده اند؟ كه از آن مكر و انتقام البته كسى غافل نشود مگر مردم زيانكار. (99) اعراف

####

#@#@#@ فرعون به ساحران گفت چرا بدونه اجازه من ايمان آورديد اين همان مكرى است كه مى خواهيد با آن مردم اين شهر را بيرون كنيد

** قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هذا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (123)اعراف

فرعون گفت: چگونه پيش از دستور و اجازه من به او ايمان آورديد؟ همانا اين مكرى است كه در اين شهر انديشيده ‏ايد كه مردم اين شهر را از آن بيرون كنيد، پس به زودى خواهيد دانست! (123) اعراف

####

#@#@#@ به ياد بياور كه كافران با تو مكر مى كردند خداوند هم كه بهترين مكر كننده است با انها مكر كرد

** وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرينَ (30) انفال

و (به ياد آر) وقتى كه كافران با تو مكر مى‏ كردند تا تو را به بند كشند يا به قتل رسانند يا از شهر بيرون كنند، و آنها (با تو) مكر مى ‏كنند خدا هم (با آنها) مكر مى‏ كند و خدا بهتر از هر كس مكر تواند كرد. (30) انفال

**
** وَ قَدْ مَكَرَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَميعاً يَعْلَمُ ما تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَ سَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ (42)رعد

و پيش از اينان هم بسيارى كافران مكرها (بر ضد رسولان) كردند (و عاقبت همه هلاك شدند) كه همه مكر و تدبيرها نزد خداست، او مى ‏داند هر كس به چه كار و انديشه است، و كافران به زودى خواهند يافت كه عاقبت خوش و منزل سعادت براى كيست. (42) رعد

**
** وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَ إِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ (46) ابراهيم

و آن ستمكاران بزرگترين مكر و مهمترين سياست خويش را به كار بردند ولى مكر آنها پيش (قدرت و تقدير) خدا (هيچ) است هر چند مكر (و سياست) آنها به پايه‏اى باشد كه كوه‏ها بدان از جاى كنده شوند. (46) ابراهيم

####

#@#@#@ هرگاه بر آدميان بعد از رنجى رحمت بفرستيم در محو آيات ما دنبال مكر هستند غافل از اينكه مكر خدا سريعتر است

** وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذا لَهُمْ مَكْرٌ في‏ آياتِنا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْراً إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ (21)يونس

و چون مردم را پس از رنج و آسيبى كه به آنان رسيده، رفاه و آسايشى بچشانيم [به جاى سپاس و ستايش‏] ناگاه در آيات ما به نيرنگ و بدانديشى برخيزند [و براى نپذيرفتن آن به بهانه‏ ها و توجيهات بى ‏پايه متوسّل شوند] بگو: خدا در كيفر و مجازات، سريع‏تر و كارآمدتر است. مسلماً فرستادگان ما [كه فرشتگان و نويسندگانِ اعمالند] آنچه نيرنگ و بدانديشى مى‏ كنيد [در نامه عمل شما] ثبت مى ‏كنند. (21) يونس

####

#@#@#@ زليخا كه گفتار مكر آميز زنان را شنيد در صد داثبات اشتباه آنان بر آمد

** فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَ أَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَ آتَتْ كُلَّ واحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّيناً وَ قالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَ قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَ قُلْنَ حاشَ لِلَّهِ ما هذا بَشَراً إِنْ هذا إِلاَّ مَلَكٌ كَريمٌ (31)يوسف

پس هنگامى كه بانوى كاخ گفتارِ مكرآميز آنان را شنيد [براى آنكه به آنان ثابت كند كه در اين رابطه، سخنى نابجا دارند] به مهمانى دعوتشان كرد، و براى آنان تكيه‏ گاه آماده نمود و به هر يك از آنان [براى خوردن ميوه‏] كاردى داد و به يوسف گفت: به مجلس آنان در آى. هنگامى كه او را ديدند به حقيقت در نظرشان بزرگ [و بسيار زيبا] يافتندش و [از شدت شگفتى و حيرت به جاى ميوه‏] دست‏هايشان را بريدند و گفتند: حاشا كه اين بشر باشد! او جز فرشته‏ اى بزرگوار نيست. (31) يوسف

####

#@#@#@ اى پيامبر از فوايد غيب و وحى اين است كه هنگام مكر دشمنان بر عليهت نزدشان نبودى

** ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحيهِ إِلَيْكَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ يَمْكُرُونَ (102)يوسف

اين از سرگذشت‏هاى پرفايده غيب است كه به تو وحى مى ‏كنيم، و تو هنگامى كه آنان در كارشان تصميم گرفتند و [براى انجامش‏] نيرنگ مى ‏كردند، نزدشان نبودى. (102) يوسف

####

#@#@#@ كافران به خاطر نيرنگ وآراستن دروغشان براى خداوند شريك قرار مى دهند

** أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى‏ كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِما لا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَمْ بِظاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَ صُدُّوا عَنِ السَّبيلِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ (33) رعد

آيا كسى كه بر همه نفوس [جهانيان‏] با آنچه به دست آورده‏ اند، مسلط و حاكم و نگهبان است [و همه تحولات وجود آنان را تا رساندنشان به سر منزل مقصود در اختيار دارد، مانند كسى است كه مطلقاً اين صفات را ندارد؟] ولى آنان [از روى جهل و نادانى‏] براى خدا شريكانى قرار داده‏ اند! بگو: [ويژگى‏ هاى‏] آن شريكان را نام ببريد [تا روشن شود كه آيا شايسته شريك قرار دادن براى خدا هستند؟!] آيا خدا را از چيزى در روى زمين كه آنها را شريك خود نمى‏ شناسد، خبر مى ‏دهيد؟ يا سخنى ظاهر و پوچ و بى‏ منطق است [كه بر زبان خود مى رانيد؟!] بلكه براى كافران نيرنگ و دروغشان آراسته شده، و از راه خدا بازداشته شده‏ اند [تا آنجا كه موجودات بى ‏ارزش و بى ‏اثر را شريكان حق پنداشته ‏اند] و هر كه را خدا [به سبب از دست دادن لياقتش‏] گمراه كند، او را هيچ هدايت‏ كننده‏ اى نخواهد بود. (33) رعد

####

#@#@#@ قبل از اينها هم كسانب بودند كه مى خواستند با مكر حق را نابود كنند اما خداوند بنيادشان را بركند

** قَدْ مَكَرَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ مِنَ الْقَواعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ أَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ (26)نحل

همانا كسانى كه پيش از اينان بودند [به همين صورت‏] نيرنگ زدند [تا حق را نابود كنند]، پس خدا بنيانشان را از پايه و اساس ويران كرد و سقف [خانه‏ هايشان را] از بالاى سرشان بر آنان فرو ريخت، و از جايى كه پى نبردند، عذاب به سويشان آمد. (26) نحل

**
** أَ فَأَمِنَ الَّذينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ (45)نحل

پس آيا كسانى كه [بر ضد قرآن و پيامبر] نيرنگ‏هاى زشت به كار گرفتند، ايمنند از اينكه خدا آنان را در زمين فرو برد يا از جايى كه پى نبرند، عذاب به سويشان آيد؟ (45) نحل

**
** وَ مَكَرُوا مَكْراً وَ مَكَرْنا مَكْراً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ (50)نمل

آنان نيرنگ مهمى به كار گرفتند و ما هم در حالى كه بى‏ خبر بودند [با كيفر بسيار سختى‏] نيرنگ آنان را از بين برديم. (50) نمل

**
** فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعينَ (51) نمل

پس با تأمل بنگر كه سرانجام نيرنگشان چگونه بود؟ كه ما آنان و قومشان را همگى درهم كوبيديم و هلاك كرديم. (51) نمل

####

#@#@#@ خداوند مى فرمايد صبر پيشه كن واز مكر ونيرنگ آنان غمگين مباش

** وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلاَّ بِاللَّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لا تَكُ في‏ ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ (127)نحل

و شكيبايى كن، و شكيبايى تو جز به توفيق خدا نيست، و بر [گمراهى و ضلالت‏] آنان [و كارهايى كه انجام مى ‏دهند] اندوهگين مباش، و از نيرنگى كه همواره به كار مى ‏گيرند، دلتنگ مشو. (127) نحل

**
** وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لا تَكُنْ في‏ ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ (70)نمل

و بر آنان [كه با حق دشمنى مى‏ كنند] اندوه مخور و از نيرنگى كه همواره به كار مى ‏گيرند، دلتنگ مباش. (70) نمل

####

#@#@#@ مستضعفان (فكرى )به مستكبران مى گويند مكر شبانه روزى شما ما را به انحراف وگمراهى كشيد

** وَ قالَ الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ إِذْ تَأْمُرُونَنا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَ نَجْعَلَ لَهُ أَنْداداً وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ في‏ أَعْناقِ الَّذينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (33) سباء

مستضعفان به مستكبران مى‏ گويند: بلكه نيرنگ‏هاى [پى‏ گير شما در] شب و روز كه به ما فرمان مى‏ داديد به خدا كافر شويم و همتايانى براى او قرار دهيم [ما را گمراه كرد]. و هنگامى كه عذاب را ببينند، اظهار پشيمانى كنند [شايد نجات يابند]. و ما در گردن كافران غل و زنجير مى ‏نهيم آيا جز آنچه را انجام مى‏ دادند جزا داده مى ‏شوند. (33) سباء

**
** وَ مَكَرُوا مَكْراً كُبَّاراً (22) نوح

و [اين پيشوايان گمراهى، براى گمراه نگاه داشتن اين مردم‏] نيرنگى بزرگ به كار گرفتند، (22) نوح

####

#@#@#@ براى كسانى كه مكر وحيله‏ هاى زشت به كار مى برند هم عذاب سخت است وهم حيله آنان نابود شدنيست

مَنْ كانَ يُريدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَميعاً إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَ الَّذينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَديدٌ وَ مَكْرُ أُولئِكَ هُوَ يَبُورُ (10)فاطر

كسى كه عزت مى‏ خواهد، پس [بايد آن را از خدا بخواهد، زيرا] همه عزت ويژه خداست. حقايق پاك [چون عقايد و انديشه‏ هاى صحيح‏] به سوى او بالا مى ‏رود و عمل شايسته آن را بالا مى ‏برد. و كسانى كه حيله‏ هاى زشت به كار مى‏ گيرند براى آنان عذابى سخت خواهد بود، و بى ‏ترديد حيله آنان نابود مى ‏شود. (10) فاطر

####

#@#@#@ كسانيكه از دعوت پيامبر نفرت داشتند به جهت تكبر وگردنكشى و مكر وحيله آنان بود

** اسْتِكْباراً فِي الْأَرْضِ وَ مَكْرَ السَّيِّئِ وَ لا يَحيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلاَّ بِأَهْلِهِ فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ سُنَّتَ الْأَوَّلينَ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْديلاً وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْويلاً (43)فاطر

اين نفرت به سبب گردن‏كشى و تكبّر آنان در زمين و نيرنگ زشتشان بود و نيرنگ زشت جز اهلش را احاطه نمى ‏كند. پس آيا جز سنت [جارى شده در] پيشينيان را [كه هلاكتشان به سبب تكبّرشان بود] انتظار دارند؟ پس هرگز براى سنت خدا تبديلى نمى ‏يابى، و هرگز براى سنت خدا دگرگونى نخواهى يافت. (43) فاطر

#@#@#@ خدا مومن آل فرعون(حبیب نجار) را از مكر دشمنانش در امان نگه داشت

**فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ (45) غافر

پس خدا او را از آسيب‏هاى آنچه بر ضد او نيرنگ مى‏ زدند، نگه داشت و عذاب سختى فرعونيان را احاطه كرد. (45) غافر

********************************************************************************​*******************************
بسم الله الرحمن الرحیم
#@#@ دمر در قرآن

#@#@#@ كلمه دمر ومشتقاتش 10 مرتبه در 8سوره و8آيه ذكر شده

#@#@#@ خداوند مى فرمايد كاخ ها وقصر هاى فرعون را نابود كرديم

وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتي‏ بارَكْنا فيها وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى‏ عَلى‏ بَني‏ إِسْرائيلَ بِما صَبَرُوا وَ دَمَّرْنا ما كانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ ما كانُوا يَعْرِشُونَ (137)اعراف

و به آن گروهى كه همواره ناتوان و زبونشان شمرده بودند، نواحى شرقى و غربى آن سرزمين را كه در آن [از جهت فراوانى نعمت، ارزانى و حاصل‏خيزى‏] بركت قرار داده بوديم، بخشيديم و وعده نيكوتر و زيباتر پروردگارت بر بنى ‏اسرائيل به [پاداش‏] صبرى كه [بر سختى‏ ها و بلاها] كردند تحقّق يافت، و آنچه را كه همواره فرعون وفرعونيان [از كاخ و قصرهاى مجلّل‏] و سايه‏ بان‏هاى خوش‏نشين مى ‏افراشتند، نابود كرديم. (137) اعراف

####

#@#@#@ خداوند مى فرمايد وقتى مرفهين وخوش گذران شهرى از اطاعت ووبندگى سرپيچى كردند پس آنان را به شدت در هم مى كوبيم

** وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفيها فَفَسَقُوا فيها فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْميراً (16)اسراء

هنگامى كه بخواهيم شهر و ديارى را نابود كنيم، مرفّهين و خوش‏گذران‏هايش را [به وسيله وحى به طاعت، بندگى و دورى از گناه‏] فرمان مى ‏دهيم، چون [سرپيچى كنند و] در آن شهر به فسق و فجور روى آورند، عذاب بر آنان لازم و حتم مى ‏شود، پس آنان را به شدت درهم مى‏ كوبيم [و بنيادشان را از ريشه بر كنيم.] (16) اسراء

**
** فَقُلْنَا اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَدَمَّرْناهُمْ تَدْميراً (36)فرقان‏

پس گفتيم: هر دو ( موسى وبرادرش ) به سوى گروهى كه آيات ما را تكذيب كردند، برويد. [آن گروه در برابر حق لجاجت و تكبّر ورزيدند] در نتيجه آنان را به شدت درهم كوبيده و هلاك كرديم. (36) فرقان (آل فرعون )

**
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرينَ (172)شعرا ء

سپس ديگران را نابود كرديم، (172) شعرا ء ( قوم لوط كه خانواده او نجات پيدا كردند وبقيه نابو د شدند )

**

** فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعينَ (51)نمل

پس با تأمل بنگر كه سرانجام نيرنگشان چگونه بود؟ كه ما آنان و قومشان را همگى درهم كوبيديم و هلاك كرديم. (51) نمل ( قوم ثمود )

**
** ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرينَ (136)صافات

سپس ديگران را هلاك كرديم، (136) صافات (قوم لوط )

**
** تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْ‏ءٍ بِأَمْرِ رَبِّها فَأَصْبَحُوا لا يُرى‏ إِلاَّ مَساكِنُهُمْ كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمينَ (25)

[چنان بادى است كه‏] همه چيز را به فرمان پروردگارش در هم مى‏ كوبد و نابود مى‏ كند. پس آنان [به سبب آن عذاب‏] چنان شدند كه جز خانه‏ هايشان ديده نمى شد. اين‏گونه مردم گناهكار را كيفر مى‏ دهيم. (25)(قوم هود )

####

#@#@#@ هشدار خداوند به همه براى سير در زمين وعبرت گرفتن از عاقبت ونابودى اقوام كافروسركش

** أَ فَلَمْ يَسيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لِلْكافِرينَ أَمْثالُها (10) محمد

آيا در زمين گردش نكردند تا با تأمل بنگرند كه سرانجام كسانى كه پيش از آنان بودند، چگونه بود؟ خدا آنان را درهم كوبيد و نابود كرد و نيز براى اين كافران همانند آن [عذاب‏ها قطعى و ثابت‏] است. (10) محمد

********************************************************************************​*******************************
بسم الله الرحمن الرحیم

#@#@ جمل در قرآن

#@#@#@ كلمه جمل 11مرتبه در 9سوره و11 آيه ذكر شده است

#@#@#@ ورود مكذبان آيات الهى به بهشت مانند ورود شتر به سوراخ سوزن است

** إِنَّ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ في‏ سَمِّ الْخِياطِ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمينَ (40)اعراف

قطعاً كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند، و از پذيرفتن آنها تكبّر ورزيدند، درهاى آسمان [براى نزول رحمت‏] بر آنان گشوده نخواهد شد، و در بهشت هم وارد نمى ‏شوند مگر آنكه شتر در سوراخ سوزن درآيد!! [پس هم چنانكه ورود شتر به سوراخ سوزن محال است، ورود آنان هم به بهشت محال است‏] اين‏گونه گنهكاران را كيفر مى ‏دهيم. (40) اعراف

####

#@#@#@ صبر زيبا ونيكو

** وَ جاؤُ عَلى‏ قَميصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَميلٌ وَ اللَّهُ الْمُسْتَعانُ عَلى‏ ما تَصِفُونَ (18) يوسف

و خونى دروغين بر پيراهنش آوردند [تا يعقوب مرگ يوسف را باور كند]. گفت: چنين نيست كه مى‏ گوييد، بلكه نفس شما كارى [زشت را] در نظرتان آراست [تا انجامش بر شما آسان شود] در اين حال صبرى نيكو [مناسب‏تر است‏] و خداست كه بر آنچه شما [از وضع يوسف‏] شرح مى ‏دهيد از او يارى خواسته مى ‏شود. (18) يوسف

**

** قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَميلٌ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَني‏ بِهِمْ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْعَليمُ الْحَكيمُ (83)يوسف

[برادران پس از بازگشت به كنعان، ماجرا را براى پدر بيان كردند، يعقوب‏] گفت: [نه چنين است كه مى‏ گوييد] بلكه نفوس شما كارى [زشت‏] را در نظرتان آراست [تا انجامش بر شما آسان شود] پس من بدون جزع و بيتابى شكيبايى مى‏ ورزم، اميد است خدا همه آنان را پيش من آرد زيرا او بى ‏ترديد، دانا و حكيم است. (83) يوسف

**
** فَاصْبِرْ صَبْراً جَميلاً (5)معارج

پس صبر كن صبرى نيكو [صبرى كه در كنارش جزع و ناخشنودى نباشد.] (5) معارج

####

#@#@#@ گذشت كريمانه

** وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَميلَ (85) حجر

و آسمان‏ها و زمين و آنچه را ميان آن دوتاست، جز به حق نيافريديم، و بى‏ ترديد قيامت آمدنى است پس [در برابر ناهنجارى ‏هاى مردم‏] گذشتى كريمانه داشته باش. (85) حجر

####

#@#@#@ توجه دادن خداوند به بندگانش در مورد زيبا ئيها وافتخار دامها يشان هنگام رفتن به چرا وبر گشتن

** وَ لَكُمْ فيها جَمالٌ حينَ تُريحُونَ وَ حينَ تَسْرَحُونَ (6) نحل

و براى شما در آنها زيبايى [و شكوه‏] است، آن گاه كه [آنها را] شبان‏گاه از چراگاه بر مى ‏گردانيد و هنگامى كه صبح‏گاهان به چراگاه مى ‏بريد. (6) نحل

####

#@#@#@ كافران معترض مى گفتند كه چرا كل قرآن به يك بار ه نازل نشد

** وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً واحِدَةً كَذلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَكَ وَ رَتَّلْناهُ تَرْتيلاً (32) فرقان

و كافران گفتند: چرا قرآن يك باره بر او نازل نشد؟ اين‏گونه [قرآن را به تدريج نازل مى‏ كنيم‏] تا قلب تو را به آن استوار سازيم، و آن را بر تو با مهلت و آرامى خوانديم. (32) فرقان

####

#@#@#@ اى پيامبر به همسرانت بگو اگر زر وزيور دنيا را مى خواهيد بياييدبه روش ‏پسنديده مهرتان را بدهم ورهايتان كنم

** يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زينَتَها فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَ أُسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَميلاً (28) احزاب

اى پيامبر! به همسرانت بگو: اگر شما زندگى دنيا و زيور و زينتش را مى‏ خواهيد بياييد تا برخوردارتان نمايم و با روشى پسنديده رهايتان كنم، (28) احزاب

####

#@#@#@ اگر خواستيد زنان خود را قبل از آميزش طلاق دهيد با نصف مهريه وبه صورت پسنديده رهايشان سازيد

** يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها فَمَتِّعُوهُنَّ وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَميلاً (49)احزاب

اى اهل ايمان! هنگامى كه زنان مؤمن را به همسرى خود درآورديد، آن گاه پيش از آنكه با آنان آميزش كنيد طلاقشان داديد براى شما بر عهده آنان عدّه ‏اى نيست كه آن را بشماريد، پس آنان را [به پرداخت نصف مهريه‏] بهره‏مندشان كنيد و به صورت پسنديده ‏اى رهايشان سازيد. (49) احزاب

####

#@#@#@ بر گفتار وآزار مشركان صبور باش وبه شيوه پسنديده از آنان دورى كن

** وَ اصْبِرْ عَلى‏ ما يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَميلاً (10)مزمل
و بر گفتار [و آزار] مشركان شكيبا باش و از آنان به شيوه‏اى پسنديده دورى كن، (10) مزمل

####

#@#@#@ شراره هاى آتش جهنم مانند شتران زرد رنگ

** كَأَنَّهُ جِمالَتٌ صُفْرٌ (33) مرسلات

گويى آن شراره‏ ها هم چون شتران زرد رنگ هستند. (33) مرسلات

امضای حق باور
آفتاب عمرم رو به افول است نیامدی دل خسته و روحم ملول است نیامدی
دنیای غم به دلم خانه کرد و تو بهر صفای خانه بی صفایم نیامدی
مردم زدرد فراق ای نگار و تو بهر غمگساری دل بیمار نیامدی
دنیا شده آماده دیدار و تو گو ییا به حکمت دادار نیامدی
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط mahdy30na
۷-۱۸-۱۳۹۴, ۰۸:۳۵ صبح
ارسال: #9
RE: چشمه های نور
بسم الله الرحمن الرحیم

مدد در قرآن

كلمه مدد 32 مرتبه در 24 سوره و29 آيه ذكر شده

---------خدا وند منافقان را به خاطر نفاقشان مهلت سركشى در دنيا وعذاب آخرت مى دهد

** اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ في‏ طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ (15)بقره

خدا آنان را [به كيفر اين كار منافقانه در دنيا و آخرت‏] عذاب خواهد كرد، و آنان را در سركشى وتجاوزشان مهلت مى ‏دهد [تا در گمراهى ‏شان‏] سرگردان وحيران بمانند. (15) بقره

****

-------- وقتى سه هزار فرشته در جنگ به كمك مسلمانان آمدند و در صورت شكيبايى اين تعداد تا پنج هزار مى رسد

** إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنينَ أَ لَنْ يَكْفِيَكُمْ أَنْ يُمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلاثَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُنْزَلينَ (124)آل عمران

آن هنگام كه به مؤمنان مى‏ گفتى: آيا شما را بس نيست كه پروردگارتان به سه هزار فرشته نازل شده شما را يارى دهد؟ (124) آل عمران

###

** بَلى‏ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا وَ يَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمينَ (125) آل عمران

آرى، اگر شكيبايى ورزيد و پرهيزكارى كنيد و دشمنان در همين لحظه، جوشان و خروشان بر شما بتازند، پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته نشان‏دار يارى مى‏ دهد. (125) آل عمران‏

###

** إِذْ تَسْتَغيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفينَ (9) انفال

(به ياد آريد) هنگامى كه استغاثه و زارى به پروردگار خود مى ‏كرديد، پس دعاى شما را اجابت كرد كه من سپاهى منظم از هزار فرشته به مدد شما مى ‏فرستم. (9) انفال

****

--------با تقوايان با ياد آورى قيامت تحت وساوس شيطان قرار نمى گيرند اما مشركان را برادرانشان (شياطين جن و انس ) به گمرا هى مى كشند (با توجه به آيه قبل )

** وَ إِخْوانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ في‏ الغَيِّ ثُمَّ لا يُقْصِرُونَ (202) اعراف

و مشركان را برادرانشان (يعنى شياطين انس و جن) به راه ضلالت و گمراهى مى‏ كشند و هيچ كوتاهى نمى ‏كنند. (202) اعراف

****
-------- عهدتان را با كسانى نگه داريد كه دشمنان شما را يارى نكرده باشند

** إِلاَّ الَّذينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئاً وَ لَمْ يُظاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَداً فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلى‏ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقينَ (4)توبه

مگر كسانى از مشركان كه با آنان پيمان بستيد، سپس چيزى [از شرايط پيمان را] نسبت به شما نكاستند و احدى [از دشمنان را] بر ضد شما يارى نكردند، پس به پيمانشان تا پايان مدتشان وفادار باشيد زيرا خدا پرهيزكاران را دوست دارد. (4) توبه

****

-------- او كسى است كه زمين را با آنچه بر آن بود گسترانيد

** وَ هُوَ الَّذي مَدَّ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ فيها رَواسِيَ وَ أَنْهاراً وَ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ جَعَلَ فيها زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ إِنَّ في‏ ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (3)رعد

و اوست كه زمين را گسترانيد، و در آن كوه‏ هايى استوار و نهرهايى پديد آورد و در آن از همه محصولات و ميوه‏ ها جفت دوتائى [كه نر و ماده است‏] قرار داد، شب را به روز مى ‏پوشاند، [تا ادامه حيات براى همه نباتات و موجودات زنده ممكن باشد] يقيناً در اين امور براى مردمى كه مى ‏انديشند نشانه‏ هايى [بر توحيد، ربوبيّت و قدرت خدا] ست. (3) رعد

###

** وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ مَوْزُونٍ (19)حجر

و زمين را گسترانديم و در آن كوه‏هاى استوار افكنديم، واز هر گياه موزون وسنجيده‏ اى در آن رويانديم. (19) حجر

###

** أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَ لَوْ شاءَ لَجَعَلَهُ ساكِناً ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَليلاً (45)فرقان

آيا به [قدرت و حكمت‏] پروردگارت ننگريستى كه چگونه سايه را امتداد داد و گستراند؟ و اگر مى ‏خواست آن را ساكن و ثابت مى ‏كرد، آن گاه خورشيد را براى [شناختن‏] آن سايه راهنما [ى انسان‏ها] قرار داديم. (45) فرقان

###

** وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهيجٍ (7)ق

و زمين را گسترديم و كوه هايى استوار در آن افكنديم و در آن از هر نوع گياه خوش‏ منظر و دل ‏انگيزى رويانديم، (7) ق

###

** وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ (30) واقعه

و سايه ‏اى گسترده و پايدار، (30) واقعه

###

** وَ إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ (3) انشقاق

و هنگامى كه زمين گسترده شود (3) انشقاق‏

****
---------- چشم مدوز به متاع نا قابل دنيا در دست مشركان وغم آنان را نخور

** لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‏ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنينَ (88)حجر

بنابراين به امكانات مادى و ثروت و اولادى كه برخى از گروه‏ هاى آنان را از آن برخوردار كرديم، چشم مدوز، و بر آنان [به سبب اينكه پذيراى حق نيستند] اندوه مخور، وپر و بال [لطف و مهربانىِ‏] خود را براى مؤمنان فرو گير. (88) حجر

###

** وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‏ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى‏ (131)طه

ديدگانت را به آنچه برخى از اصناف آنان را بهره‏ مند كرديم مدوز، [آنچه به آنان داده‏ ايم‏] شكوفه [بى‏ ميوه و زيور و زينت‏] دنياست تا آنان را در آن بيازماييم، و رزق پروردگارت بهتر و پايدارتر است. (131) طه


ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏16، ص: 91
شأن نزول:
ابو رافع گويد: براى پيامبر مهمان رسيد. مرا پيش يهودى فرستاد و فرمود: بگو پيامبر خدا مى ‏گويد مقدارى آرد بمن بفروش يا تا اول ماه رجب بمن قرض بده. من نزد يهودى رفتم و پيغام را رساندم. گفت: بخدا به او نميفروشم و قرض نميدهم. من برگشتم و سخن او را بعرض پيامبر رساندم. فرمود: بخدا، اگر بمن ميفروخت يا قرض ميداد، به او ميدادم. من در آسمان و زمين امينم. اكنون زره آهنين مرا نزد او ببر.
آيه: «وَ لا تَمُدَّنَّ ...» بهمين مناسبت نازل گرديد تا تسليتى باشد براى پيامبر نسبت بدنيا.
مقصود:
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‏ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ: ديدگانت را به آنچه به بعضى داده‏ ايم خيره مساز. تفسير اين آيه در سوره حجر (ذيل آيه 88) آمده است.
ابى بن كعب گويد: از اين آيه برمى ‏آيد كه هر كس بخدا دل نبندد، حسرت دنيا او را از پاى درمى‏ آورد و هر كس چشم از مال و ثروت مردم برندارد، حزنش طولانى است و خشمش فرو نمى ‏نشيند و هر كس نعمت خدا را تنها در خوردنيها و نوشيدنيها ببيند، دانشش كم و عذابش نزديك است.
اصحاب ما از امام صادق (ع) نقل كرده‏ اند كه چون اين آيه نازل شد، پيامبر راست نشست و سخن بالا را بر زبان آورد.

زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا: خرمى و تازگى و منظره‏ هاى جالب و ديدنى زندگى دنيا، نبايد ترا مشغول و خيره گرداند.

ابن عباس و قتاده گويند: مقصود زينت زندگى دنياست.

لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ: اين نعمتهاى گوناگون و جالب و خيره كننده را به ايشان داده‏ ايم كه آنها را در معرض امتحان قرار دهيم. و آنچه هستند در مورد عمل به حق و اداى حقوق، آشكار شوند.
برخى گويند: يعنى با دادن اين ثروتها ميخواهيم بر آنها سخت بگيريم و ببينيم آيا با اينهمه ثروت، از تو اطاعت مى‏ كنند يا نه؟
برخى گويند: يعنى ميخواهيم آنها را عذاب كنيم. زيرا گاهى توسعه روزى براى عذاب است. از اينرو امام (ع) ميفرمايد: اگر دنيا بقدر بال مگسى پيش خدا ارزش داشت، بكافر شربت آبى از آن نميداد.

****

---------- زمان ظهور ووعده انتقام الهى شما را بر دشمنانتان به وسيله افزايش نيروى رزمى واموال واولاد مد د و پيروز مى گردانيم

** ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفيراً (6)اسراء

سپس پيروزى بر آنان را به شما باز مى‏ گردانيم و شما را به وسيله اموال و فرزندان تقويت مى ‏كنيم، و نفرات [رزمى‏] شما را بيشتر مى‏ گردانيم. (6) اسراء ( با توجه به آیه قبل )

****

--------- در دنيا چه دنيا طلب وچه عقبى طلب از نعمتهاى خدا وياريش بهره مند مى شوند

** كُلاًّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً (20) اسراء

هر يك از دو گروه دنيا طلب و آخرت خواه را [در اين دنيا] از عطاى پروردگارت يارى دهيم، وعطاى پروردگارت [در اين دنيا از كسى‏] ممنوع شدنى نيست. (20) اسراء

****

---------بگو اگر دريا مركب شود و در خت ها قلم براى ثبت كلمات الهى كلمات پايان نمى پذيرد اما دريا تمام ميشود وهفت درياى ديگر هم يارى رسانند نتوانند

** قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً (109)كهف

بگو: اگر دريا براى [نوشتن‏] كلمات پروردگارم [كه مخلوقات او هستند] مركب شود، پيش از آنكه كلمات پروردگارم پايان يابد، يقيناً دريا پايان مى‏ يابد، و اگرچه مانند آن دريا را به كمك بياوريم. (109) كهف

###

** وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ (27)لقمان

اگر [براى نوشتن و ثبت كردن كلمات خدا كه در حقيقت مخلوقات او هستند] آنچه درخت در زمين است قلم باشد و دريا [مركب‏] و هفت درياى ديگر آن را پس از پايان يافتنش مدد رسانند، كلمات خدا پايان نپذيرد يقيناً خدا تواناى شكست‏ ناپذير و حكيم است. (27) لقمان‏

****

----------------بگو خداوند بر اساس سنت الهى خود بايد به گمراهان مهلت دهد تا زمان اجراى حكم عذاب

** قُلْ مَنْ كانَ فِي الضَّلالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضْعَفُ جُنْداً (75) مريم

بگو: آنان كه در گمراهى قرار دارند، بايد [خداى‏] رحمان [بر پايه سنت جارى خود] به آنان مهلتى معين دهد، تا زمانى كه آنچه را به آنان وعده داده‏ اند ببينند، يا عقوبت و شكنجه [در دنيا] را يا عذاب قيامت را پس به زودى خواهند دانست چه كسى جايگاهش بدتر و سپاهش ناتوان‏تر است؟! (75) مريم

****

--------- كسى كه مدعى است به خاطر بت پرستى صاحب مال واولاد فراوان مى شود ؛ اينگونه نيست بلكه اين اعمال در پرونده او ثبت مى شود وعذابش همواره ادامه مى يابد (با توجه به آيه قبل )

** كَلاَّ سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا (79) مريم

اين چنين نيست [كه او مى‏ گويد]، ما به زودى آنچه را مى‏ گويد [در پرونده عملش‏] خواهيم نوشت و عذابش را همواره ادامه خواهيم داد. (79) مريم

###

** أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنينَ (55) مومنون

آيا گمان مى ‏كنند افزونى و گسترشى كه به سبب مال و اولاد به آنان مى‏ دهيم، (55) مومنون ( با نگاهی به ترجمه آیه بعد )

در حقيقت مى ‏خواهيم در عطا كردن خيرات به آنان شتاب ورزيم؟ [چنين نيست‏] بلكه [آنان‏] درك نمى ‏كنند [كه ما مى ‏خواهيم با افزونى مال و اولاد، در تفرقه، طغيان، گمراهى و تيره ‏بختى بيشترى فرو روند.] (56)

****
----كسى كه فكر مى كند خدا پيامبرش را يارى نمى كند بايد با طناب خود را از سقف خانه اش حلق آويز كند چون ياريش را مى بيند

** مَنْ كانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ ما يَغيظُ (15)حج

كسى كه همواره گمان مى ‏كند كه خدا هرگز پيامبرش را در دنيا و آخرت يارى نخواهد داد [و اكنون يارى خدا را مى ‏بيند و به اين خاطر نااميد و خشمگين است‏] بايد طنابى از سقف [خانه‏ اش‏] بياويزد، سپس خود را حلق آويز كند، پس ببيند آيا حيله و نيرنگش آنچه را سبب خشم او شده است از بين مى ‏برد؟! (15) حج

****

------- پروا كنيد از كسى كه مى دانيد چگونه ياريتان كرده

** وَ اتَّقُوا الَّذي أَمَدَّكُمْ بِما تَعْلَمُونَ (132) شعراء

واز كسى كه شما را به وسيله آنچه خود مى ‏دانيد يارى داده پروا كنيد، (132) شعراء

###

** أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ وَ بَنينَ (133) شعراء

به وسيله چهارپايان و فرزندانى، به شما يارى داده است. (133) شعراء

###

** وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً (12)نوح

و شما را با اموال و فرزندان يارى كند، و برايتان باغ‏ها و نهرها قرار دهد، (12) نوح

###

** وَ جَعَلْتُ لَهُ مالاً مَمْدُوداً (12)مدثر

و برايش ثروت گسترده و فراوان قرار دادم، (12) مدثر

****

--------- سليمان در مقابل هديه ملكه سباء گفت مى دانيد خدا مرا بهتر از آن عطا كرده اين شما ييد كه با هديه شادمان مى شويد

** فَلَمَّا جاءَ سُلَيْمانَ قالَ أَ تُمِدُّونَنِ بِمالٍ فَما آتانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آتاكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ (36)نمل

هنگامى كه [فرستاده ملكه سبا] نزد سليمان آمد، [سليمان‏] گفت: آيا مرا با مالى [اندك و ناچيز] يارى مى ‏دهيد؟ آنچه خدا [از نبوّت و حكومت و ثروت‏] به من عطا كرده بهتر است از آنچه به شما داده [هديه شما براى من شادى آور نيست‏]، اين شماييد كه با هديه خود شادمانى مى‏ كنيد، (36) نمل

****
--------- همواره به بهشتيان انواع ميوه هاي دلخواهشان را مى رسانيم

**وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ (22)طور

و [همواره‏] به آنان انواع ميوه‏ ها و گوشتهايى كه دلخواه آنان است، مى ‏رسانيم. (22) طور

****
--------- آتش روز قيامت ستونهاى بلند وكشيده

** في‏ عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ (9)همزه

[آتشى‏] در ستون‏هايى بلند و كشيده. (9) همزه

امضای حق باور
آفتاب عمرم رو به افول است نیامدی دل خسته و روحم ملول است نیامدی
دنیای غم به دلم خانه کرد و تو بهر صفای خانه بی صفایم نیامدی
مردم زدرد فراق ای نگار و تو بهر غمگساری دل بیمار نیامدی
دنیا شده آماده دیدار و تو گو ییا به حکمت دادار نیامدی
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط ANTI MASON
ارسال پاسخ 


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان

POWERED BY MyBB, © 1390-1397 گروه پیروان موعود
پشتیبانی و توسعه SaneCity